بررسي توسعه پايدار گردشگري ورزشي استان گيلان با استفاده از روش پرسكات آلن (مطالعه موردي: شهرستان‌هاي تالش-فومن- لاهيجان- شفت)

هدف پژوهش حاضر بررسي ميزان پايداري گردشگري ورزشي استان گيلان از ديدگاه گردشگران ورزشي و جامعه ميزبان بود. جامعه آماري كليه ساكنان محلي (جامعه ميزبان) و گردشگران‌ورزشي بودند كه به استان گيلان (شهرهاي فومن، شفت، لاهيجان، تالش) سفر كرده بودند. به منظور جمع‌آوري داده‌ها 400 پرسشنامه توزيع و در نهايت 392 پرسشنامه تكميل شد. جهت تحليل داده‌ها از آمار توصيفي و به منظور سنجش پايداري از مدل‌هاي رادار (AMOEBA) و بارومتر پايداري پرسكات آلن استفاده شد. نتايج نشان داد كه ميزان پايداري گردشگري ورزشي استان گيلان در حالت كلي از نظر جامعه ميزبان و گردشگران ورزشي در هر سه مولفه مربوط به توسعه پايدار شامل، اقتصادي (0.512)، اجتماعي، فرهنگي (0.448) و زيست محيطي (0.449)، در حالت «پايداري متوسط» قرار داشته و تا رسيدن به حالت «پايداري» فاصله زيادي دارد. از نظر جامعه ميزبان بعد اقتصادي (0.493)، بعد اجتماعي-فرهنگي (0.434) داراي پايداري متوسط و بعد زيست محيطي (0.386) ناپايدار مي‌باشد. همچنين از نظر گردشگران ورزشي بعد اقتصادي (0.532)، بعداجتماعي- فرهنگي (0.463) و بعد زيست محيطي (0.513) داراي پايداري متوسط مي‌باشد. پيشنهاد مي‌شود كه مسئولان برنامه‌هاي عملي به منظور برخورداري جامعه ميزبان از مزاياي حاصل از گردشگري ورزشي وحفظ محيط زيست و جلوگيري از آسيب به محيط طبيعي داشته باشند.