مدل سازي كسب و كار صنعت ورزش هاي الكترونيك در ايران

صنعت ورزش‌هاي الكترونيك در ايران به عنوان يك كسب و كار پتانسيل لازم براي توسعه و درآمدزايي را دارا مي‌باشد. لذا، پرداختن به اين موضوع از حوزه صنعت ورزش بسيار لازم و ضروري است. روش تحقيق حاضر به لحاظ هدف كاربردي و از نظر روش‌شناسي از نوع آميخته (كيفي- كمي) مي‌باشد. جامعه آماري شامل متخصصان و فعالان حوزه بازي‌هاي رايانه‌اي، گيمرها، فعلان حوزه كسب و كار و اساتيد مديريت ورزشي مي‌باشند. براي شناسايي شاخص‌هاي مهم بوم كسب و كار از مصاحبه سازمان يافته استفاده شد. در بخش كيفي با كمك خبرگان (13 نفر) در سه مرحله روش دلفي پرسشنامه تدوين گرديد. بدين صورت كه يافته‌هاي پژوهش براي مشاركت‌كنندگان ارائه و متن نظريه توسط آن‌ها و طي سه مرحله مطالعه و نقطه نظرات آن‌ها اعمال شد. تعداد نمونه مورد مطالعه در بخش كمي 82 نفر بود. مدل-سازي در چارچوب الگوي بوم استروالدر (2004)، با كمك نرم افزار اسمارت پي-ال‌اس انجام شد. نتايج تحقيق نشان داد كه بوم كسب و كار صنعت ورزش‌هاي الكترونيك ايران مثبت و معني‌دار است. در بين مؤلفه‌هاي مورد بررسي شركاي كليدي بر فعاليت اصلي، منابع كليدي و ساختار هزينه تأثير قوي و مثبت دارد. همچنين كانال توزيع نقش ميانجي‌گري قوي در تأثير ارزش پيشنهادي بر بخش‌هاي مشتريان دارد.