اثر ميانجي كيفيت خدمات در ارتباط بازارگرايي و عملكرد تجاري اماكن ورزشي خصوصي

هدف پژوهش حاضر بررسي اثر ميانجي كيفيت خدمات در ارتباط بازارگرايي و عملكرد تجاري اماكن ورزشي خصوصي بود. اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و از حيث ماهيت توصيفي- تحليلي است. جامعه آماري كليه مديران، مربيان و فارغ‌التحصيلان حوزه ورزشي فعال در باشگاه‌هاي ورزشي استان‌هاي غرب كشور بودند و نمونه آماري (384 نفر) به‌صورت خوشه‌‌اي چند مرحله‌‌اي انتخاب شد. جهت جمع‌‌آوري داده‌‌ها از پرسشنامه بازارگرايي (نارور و اسلاتر، 1990)، كيفيت خدمات (كمالي، 1396) و پرسشنامه محقق‌ساخته عملكرد تجاري استفاده شد. روايي صوري پرسشنامه توسط صاحب‌‌نظران (13 نفر) تائيد و  پايايي آن با استفاده از آزمون آلفاي كرونباخ (0.95) و پايايي تركيبي محاسبه شد. جهت تجزيه ‌و تحليل داده‌ها و بررسي برازش مدل از مدل‌سازي معادلات ساختاري در نرم‌افزار PLS3-SPSS24 بهره گرفته شد. نتايج نشان داد كه بازارگرايي و كيفيت خدمات بر عملكرد تجاري اماكن ورزشي تأثير معناداري دارد. همچنين بازارگرايي بر كيفيت خدمات تأثير معناداري دارد. درنهايت اثر بازارگرايي بر عملكرد تجاري با نقش ميانجي كيفيت خدمات و همچنين اثر ابعاد مشتري‌گرايي، رقابت‌‌گرايي و هماهنگي بين‌‌بخشي بر عملكرد تجاري معني‌‌دار بود. با توجه به نتايج مي‌‌توان گفت كه، مديران اماكن ورزشي براي دستيابي به تجاري سازي موفق مجموعه‌هاي ورزشي خود بايد از راهبردهاي مختلف بازارگرايي استفاده كنند.