تحليل مقايسه‌اي كمال‌گرايي عوامل اجرائي و فني در ورزش

هدف از پژوهش حاضر تحليل مقايسه‌اي كمال‌گرايي عوامل اجرائي و فني در ورزش بود. اين پژوهش از نظر ماهيت كاربردي و از نظر روش تحليل توصيفي-اكتشافي و در روش پيمايشي قابل حصول بود. جامعه آماري در بخش كيفي شامل كليه خبرگان دانشگاه در زمينه رفتار سازماني و در بخش كمي شامل كليه ورزشكاران، مربيان و مديران ورزش حرفه‌اي كشور بود. نمونه‌گيري در بخش كيفي به‌صورت هدفمند و در دسترس بود و با 20 نفر از اساتيد باتجربه دانشگاه مصاحبه انجام شد. نمونه آماري در بخش كمي با استفاده از جدول مورگان 353 نفر تعيين گرديد كه پس از برگشت 374 پرسشنامه بدون خدشه مشاهده شد و همان به‌عنوان نمونه نهايي در تجزيه‌وتحليل داده‌ها مورد استفاده قرار گرفت. جمع‌آوري داده‌ها در بخش كيفي با استفاده از مصاحبه‌هاي كيفي با نخبگان و در بخش كمي با استفاده از پرسشنامه محقق‌ساخته مشتمل بر 34 سؤال در 4 بعد و در مقياس پنج گزينه‌اي ليكرت صورت پذيرفت. داده‌ها در بخش كيفي با استفاده از روش تحليل مصاحبه و در بخش كمي با استفاده از روش‌هاي آمار توصيفي و استنباطي و با كمك نرم‌افزار SPSS نسخه 21 و AMOS مورد بررسي و تحليل قرار گرفت. تحليل داده‌هاي مصاحبه و نتايج حاصل از دسته‌بندي و كدگذاري داده‌ها نشان داد كه عوامل مؤثر بر كمال‌گرايي در مديران، مربيان و ورزشكاران حرفه‌اي كشور از ديدگاه خبرگان با 34 گويه در 4 دسته كلي عوامل مؤثر فردي (14 گويه)، عوامل مؤثر بين‌فردي (9 گويه)، عوامل مؤثر محيطي (6 گويه) و عوامل مؤثر سازماني (5 گويه) قرار گرفتند. نتايج آزمون فريدمن نشان داد كه با توجه به ميانگين رتبه‎ها، متغير عوامل مؤثر فردي داراي بالاترين رتبه و متغير محيطي، بين‌فردي و سازماني داراي كمترين رتبه در بين متغيرها مي‌باشد. يافته‌ها نشان داد كه مدل عوامل مؤثر بر كمال‌گرايي در مديران، مربيان و ورزشكاران حرفه‌اي كشور داراي برازش مطلوب است. همچنين بين ميزان كمال‌گرايي مديران، مربيان و ورزشكاران حرفه‌اي كشور تفاوت معني‌داري وجود ندارد.