تأثير استفاده از كوله پشتي با وزن‌هاي مختلف بر متغيرهاي كينتيكي و تعادلي پلانتار دختران نوجوان طي راه رفتن

مقدمه: دانش آموزان براي حمل وسايل ضروري مدرسه ناچار به استفاده از كوله پشتي با مشخصات و اوزان مختلف هستند. اطلاعات در دسترس در خصوص اثرات اين كوله پشتي ها بر بيومكانيك راه رفتن بسيار محدود مي باشد. هدف تحقيق حاضر بررسي تاثير استفاده از كوله پشتي با وزن هاي مختلف بر متغيرهاي كينتيكي و تعادلي كف پاي دانش آموزان دختر حين راه رفتن بود.روش كار: در اين مطالعه نيمه تجربي 20 دانش آموز دختر در دامنه سني 14 تا 17 به شيوه نمونه گيري دردسترس به عنوان آزمودني مشاركت داشتند. آزمودني ها كوله پشتي هايي معادل 10، 15 و 20 درصد وزن بدن را طي راه رفتن حمل مي كردند. اطلاعات فشار كف پايي افراد با استفاده از سيستم اندازه گيري فشار كف پايي جمع آوري شد. با استفاده از آزمون تحليل واريانس با اندازه گيري مكرر فرضيه هاي تحقيق مورد تحليل قرار گرفت. يافته ها: نتايج نشان داد مقدار نيرو در ناحيه داخل پاشنه و كف پايي پنجم به طور معناداري در كوله پشتي هاي 10 درصد وزن بدن كمتر از حالت هاي 15 (0/038=p) و 20 (0/038=p) درصد وزن بدن بود. همچنين ميزان چرخش پشت پا در حالت حمله كوله پشتي 20 درصد وزن بدن به طور معناداري از حالت 10 درصد بيشتر بود (0/031 =p). نتيجه گيري: با توجه به نتايج تحقيق به نظر مي رسد افزايش وزن كوله پشتي مي تواند الگوي توزيع نيرو در پا حين راه رفتن را تغيير دهد و با تغيير در بيومكانيك پا موجب اتخاذ پاسچرهاي نامناسب و افزايش ريسك آسيب هاي اسكلتي- عضلاني در دانش آموزان شود.