طراحي الگوي خلق دانش سازماني در آموزش پرستاري نظامي با رويكرد نظريه داده بنياد

مقدمه: خلق دانش براي سازمان‌هاي آموزشي به ويژه نظامي، اساسي‌ترين منبع نوآوري و يادگيري است. پرستاري نظامي به عنوان رشته‌اي نوپا، نقشي حياتي در ارتقاء سلامت نيروهاي نظامي و جامعه دارد. لذا اين پژوهش با هدف طراحي الگوي خلق دانش سازماني در آموزش پرستاري نظامي انجام شده است . روش كار: اين مطالعه به روش كيفي و با استفاده از راهبرد نظام‌مند نظريه داده‌بنياد (گراندد تئوري) اشتراوس و كوربين (2015) انجام شد. داده ها با استفاده از مصاحبه‌هاي نيمه‌ ساختاريافته با 16 نفر از خبرگان و اساتيد دانشگاهي با تجربه در حوزه پرستاري نظامي گردآوري شد و تا اشباع نظري ادامه يافت. مشاركت كنندگان با روش نمونه گيري هدفمند از نوع  نظري انتخاب شدند. تحليل داده‌ها با روش مقايسه مداوم و كدگذاري نظري انجام و الگوي پارادايمي تبيين شد. صحت و استحكام داده‌هاي جمع آوري شده بر اساس معيارهاي لينكلن و گوبا مورد ارزيابي قرار گرفت. يافته‌ها:  يافته ها منجر به شناسايي 27 مولفه شد كه در قالب الگوي پارادايمي شامل پديده محوري (خلق دانش سازماني)،   شرايط علي (اراده حاكميت در خلق دانش، نظام آموزشي پرستاري نظامي، شايستگي‌هاي فردي و مهارتي و عوامل انگيزشي)، شرايط زمينه‌اي (ويژگي‌هاي جمعيت شناختي، زيرساخت‌ها و تجهيزات، فناوري اطلاعات و مديريت‌دانش، ساختار پژوهشي، فرهنگ‌سازماني، عوامل مديريتي، استراتژي‌هاي سازمان آموزشي)، شرايط مداخله‌گر (تضاد سازماني، عوامل امنيتي، منابع اقتصادي، عوامل محيطي، تعاملات بين سازماني آموزشي)، شرايط راهبردي (ايجاد نظام خلق دانش، تجربه نگاري، توليد محتوا و انتشاريافته‌ها، فرا فناوري يادگيري، ارتقاء مديريت آموزشي، بهبود و ارتقاي برنامه درسي، جذب هدفمند منابع انساني، توانمندسازي اساتيد و تربيت تخصصي دانشجويان پرستاري) و شرايط پيامدي (كسب مرجعيت علمي و پاسخگويي به نياز سازمان و جامعه) طبقه‌بندي شدند. نتيجه‌گيري: الگوي ارائه شده نشان از اهميت مديريتي، علمي، فناورانه و سازماني براي تحقق خلق‌دانش در حوزه آموزش پرستاري نظامي دارد و نظارت دقيق، تدابير گسترده و اجراي برنامه‌ها و سياست‌هاي مناسب در زمينه‌هاي فوق مي‌تواند منجر به افزايش مرجعيت علمي و پاسخگويي به نيازهاي سازمان و جامعه شود.