اثر ده جلسه استفاده از بريس تراكولامبوساكرال ساده و سنسوردار بر فعاليت الكترومايوگرافي عضلات در افراد داراي كايفوز طي تايپ كردن

مقدمه: افراد در حين كار با كامپيوتر دچار گردن درد، سردرد، كيفوز و كمردرد مي شوند كه به نظر مي رسد با پيشرفت تكنولوژي روز به روز بر اين دردها افزوده مي شود. هدف از مطالعه حاضر بررسي اثر ده جلسه استفاده از دو نوع بريس توراكولامبوساكرال ساده و سنسوردار بر فعاليت الكتروميوگرافي عضلات منتخب در كاركنان مبتلا به كيفوز در حين تايپ بود. روش كار: مطالعه حاضر يك مطالعه نيمه تجربي و آزمايشگاهي بود. جامعه آماري مطالعه حاضر افراد مبتلا به كايفوز در شهرستان اردبيل بودند. نمونه ها شامل 30 كارمند مرد مبتلا به كايفوز بود كه به صورت دردسترس انتخاب شدند. نمونه ها به طور تصادفي به دو گروه استفاده كنندگان از بريس سنسوردار و گروه كاربران بريس ساده تقسيم شدند. فعاليت الكتريكي عضلات اندام فوقاني توسط سيستم الكتروميوگرافي در حين تايپ كردن در دو مرحله قبل و بعد از آزمون ثبت شد. هر دو گروه در طول ده جلسه در جلسات تمريني خود از بريس استفاده كردند. تمامي آناليزهاي آماري بر روي نرم افزار SPSS و با استفاده از آزمون آناليز واريانس دوطرفه در سطح معني داري 0.05 انجام شد.يافته ها: نتايج نشان داد كه اثرات عامل زمان در عضله اكستنسور سطحي انگشتان دست (0.180=d= ;0.016=P)، دالي قدامي (0.196d= ;0.014=P)، دالي مياني (0.447d= ;0.001=P) و ذوزنقه (0.116; d=0.046=P) تفاوت معناداري بين استفاده از بريس هاي مختلف را دارد. همچنين در مقايسه عامل گروه عضله دالي قدامي (0.223; d=0.008=P) دالي خلفي (0.201; d=0.013=P) تفاوت معناداري داشت. از طرف ديگر تفاوت معناداري در تعامل گروه و تايپ در عضلات اكستنسور سطحي انگشتان دست (0.189; d=0.019=P)، سه سر بازويي (0.310 ;d=0.001=P)، دالي مياني(0.133; d=0.047=P) و دالي خلفي(0.554; d=0.001=P) مشاهده شد.نتيجه گيري: كاهش فعاليت الكتروميوگرافي عضلات هنگام استفاده از بريس‌هاي توراكولامبوساكرال در كاركنان مبتلا به كيفوز احتمالا اثربخشي آن را تأييد مي‌كند. باوجود اين، اثبات هرچه بهتر اين موضوع نياز به انجام پژوهش هاي بيشتر دارد.