توان‌ سنجي گردشگري شهر هشجين با استفاده از مدل سوات

گردشگري به عنوان گسترده‌ترين صنعت خدماتي جهان از منابع مهم رونق اقتصادي در اشتغال زايي، كسب درآمدهاي ارزي، كاهش فقر و افزايش تبادل و تعامل اجتماعي محسوب مي‌شود. شهر هشجين با دارا بودن پتانسيل‌هاي طبيعي و مناطق بكر گردشگري، قابليت تبديل شدن به قطب گردشگري را دارد كه مي‌توان با برنامه‌ريزي مناسب و شناسايي توان‌ها و محدوديت‌هاي موجود، نقش موثري در توسعه اقتصاد ملي و منطقه‌اي ايفا نمايد. هدف پژوهش حاضر، شناسايي پتانسيل‌ها و جاذبه‌هاي گردشگري شهري مي‌باشد. روش تحقيق در اين پژوهش تحليلي و توصيفي و از نوع پژوهشي_كاربردي مي‌باشد. همچنين براي تجزيه و تحليل اطلاعات و ارائه استراتژي و راهبرد توسعه‌ي گردشگري، از روش تحليلي SWOT استفاده شده است. بدين منظور، فهرستي از نقاط قوت و ضعف و فرصت‌ها و تهديد‌ها تهيه و با تنظيم عوامل استراتژيك ماتريس SWOTاز ان استخراج و رهيافت‌هاي حاصل از اين تجزيه و تحليل‌ها، به عنوان خط مشي‌هاي راهگشا در جهت تقويت زيرساخت‌ها و پتانسيل‌هاي گردشگري شهر هشجين ارائه شده است. يافته‌هاي پژوهش بيانگر اين است كه در اولويت اول راهبردهاي تهاجمي(so) قرار مي‌گيرد. در واقع راهبردهاي تهاجمي نشان مي‌دهند كه با تأكيد بر نقاط قوت و فرصت‌ها مي‌توان از شدت نقاط ضعف كاسته و تهديدها را خنثي كرد، و براي تحقق اهداف با بهره‌گيري از اين راهبردها، تقويت و افزايش امكانات و خدمات و زيرساخت‌هاي مواصلاتي و در كنار جاذبه‌ها و منابع گردشگري با هدف جلب رضايت بيشتر گردشگر و ايجاد اشتغال و درآمدزايي پيشنهاد مي‌شود، و همچنين ارائه سياست‌گذاري‌هاي مناسب در جهت رفع محدوديت‌ها و موانع موجود مي‌باشد.