عوامل موثر بر تمايل كشاورزان نسبت به بكارگيري شيوه‌هاي خاك‏ورزي و الگوي كاشت مستقيم روي پشته در منطقه دشت عباس

اين پژوهش با هدف كلي عوامل موثر بر تمايل كشاورزان نسبت به بكارگيري شيوه‌هاي خاك‏ورزي و الگوي كاشت مستقيم روي پشته انجام شد. جامعه ‏آماري مورد مطالعه شامل كليه‏ي كشاورزان گندم‏كار منطقه دشت عباس در استان ايلام بود، جهت شناخت بهتر كشاورزان ابتدا طرحي با تيمارهايي مركب از خاك‏ورزي و الگوي كاشت در منطقه مورد مطالعه از شيوه كاركرد كارنده مخصوص كاشت مستقيم روي پشته اجرا شد. حجم نمونه با استفاده از جدول كرجسي و مورگان تعداد 205 نفر با روش نمونه‏گيري طبقه‏اي با انتساب متناسب براي مطالعه انتخاب شد. ابزار اصلي اين پژوهش پرسشنامه‏اي بود كه روايي آن توسط پانل متخصصان و پايايي آن توسط آلفاي كرونباخ و پايايي تركيبي تاييد شدند. تجزيه و تحليل داده‏ها در دو بخش آمار توصيفي و استنباطي توسط نرم‏افزارهاي SPSS و Smart Pls انجام شد. نتايج نشان داد كه متغيرهاي نگرش، هنجار ذهني و كنترل رفتار درك شده اثرات مثبت و معني‏داري بر تمايل كشاورزان نسبت به بكارگيري شيوه‌هاي خاك‏ورزي و الگوي كاشت مستقيم روي پشته دارد. به طور كلي نتايج اين پژوهش قادر است بينش‏هاي جديدي را براي سياست‏گذاران اين حوزه در راستاي انتقال، معرفي و ترويج و آموزش كشاورزان در پذيرش شيوه هاي خاك‏ورزي حفاظتي و به‏طور خاص كشت مستقيم روي پشته‏هاي محصول دوره قبل را فراهم نمايد و گامي موثر در رسيدن به اهداف كلان صرفه‌جويي انرژي و پيشگيري از تخريب ساختمان خاك باشد.