شناسايي و ارائه الگوي نظام اسكان جمعيت در شهرهاي مياني مناطق كلانشهري

با رشد جمعيت و مهاجرت به شهرها، موج جديدي از شهرنشيني آغاز شده است و جمعيت در مناطق كلانشهري با رشد بيشتري از شهر اصلي برخوردار شده كه نيازمند بررسي و شناسايي ابعاد مختلف آن مي‌باشد. افزايش شهرنشيني در منطقه كلانشهري با عدم تعادل در نظام سكونتگاهي و توزيع جمعيت، موجب نابرابري در توزيع ظرفيت‌ها، فعاليت‌هاي اقتصادي و فرصت‌هاي شغلي و درآمدي همراه شده و از آن روي كه شهرهاي واقع در منطقه كلانشهري به لحاظ عملكردي در تعامل با شهر مادر فعاليت مي‌نمايند، شناسايي نحوه تعامل و تبيين چگونگي روابط بين آن‌ها از اهميت برخوردار شده است. بر اين اساس هدف پژوهش بازشناسي مؤلفه‌ها و شاخص‌هاي مؤثر بر اسكان جمعيت در شهرهاي مياني واقع در منطقه كلانشهري تعيين شده است. با استفاده از روش تحليل محتوا و بررسي اسناد كتابخانه‌اي، نسبت به بررسي رويه‌ها و رويدادها اقدام شده و با برخورداري از منطق استقرايي براي تبيين محتوا استفاده شده است تا امكان بازشناسي و معرفي شاخص‌هاي مؤثر بر نظام سكونت شهرهاي مياني واقع در منطقه كلانشهري امكان‌پذير گردد. معيارهاي شناسايي شده به تفكيك مؤلفه‌هاي اجتماعي، اقتصادي، كالبدي و نهادي، طبقه‌بندي و الگوي نظام اسكان براي شهرهاي مياني در قالب بسته سياستي تدوين و پيشنهاد شده كه مؤلفه‌ها و شاخص‌هاي فوق به روش‌هاي تحليلي در برنامه‌ريزي شهري افزوده و بر اين اساس الگوي نظام اسكان در شهرهاي مياني واقع در منطقه كلانشهري تدوين و برنامه‌ريزي‌هاي شهري لحاظ شود.