قدرت پيشگويي كنندگي سازه هاي مدل اعتقاد بهداشتي در انجام كمك هاي اوليه توسط مادران داراي كودك زير 6 سال در زمان سانحه

سابقه و هدف: بررسي رفتار مادران به هنگام وقوع سانحه براي كودك در برنامه ريزي هاي لازم در راستاي توانمندسازي مادران و حفظ سلامت كودكان مي تواند موثر باشد. لذا مطالعه حاضر به عنوان يك نيازسنجي آموزشي و با هدف تعيين قدرت پيشگويي سازه هاي مدل اعتقاد بهداشتي در انجام كمك هاي اوليه توسط مادران داراي كودك زير 6 سال در زمان سانحه در شهرستان ازنا انجام پذيرفته است.روش كار: پژوهش حاضر مطالعه مقطعي- تحليلي بر روي 100 نفر از مادران داراي كودك كمتر از 6 سال مراجعه كننده به مراكز بهداشتي درماني شهر ازنا در سال 1401-1400 مي باشد. روش گردآوري اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته پايا و روا بر اساس مدل اعتقاد بهداشتي بوده است. اطلاعات جمع آوري شده توسط نرم افزار spss 16 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.يافته‌ها: ميانگين و انحراف معيار سن مادران 3.56 ± 27.41 سال، سن كودكان 1.38 ± 2.9 سال مشاهده شد. ميانگين نمرات آگاهي مادران 25.8، موانع درك شده 61.84، خود­كارآمدي 64.08، عملكرد 21.74، بود. نتايج نشان داد كه بين آگاهي، منافع درك شده همبستگي مثبت، بين خودكارآمدي و موانع  درك شده همبستگي منفي وجود داشت. در تحليل رگرسيوني سن كودك و سازه هاي موانع درك شده و خودكارآمدي در مجموع 18 درصد (0.180=  R2) از تغييرات رفتار را پيشگويي نمودند.نتيجه‌گيري: باتوجه به تاثيرگذاري سازه هاي منافع درك شده و خودكارآمدي و موانع درك شده بايد در توانمندسازي مادران جهت مديريت صحنه به هنگام وقوع سانحه براي كودك برنامه هاي آموزشي با تاكيد بر اين سازه ها اجرا گردد.