بررسي تطبيقي اثر درآمدهاي نفتي بر ضريب جيني دركشورهاي عضو اوپك و غير اوپك، به روش GMM

افزايش قيمت نفت باعث افزايش ذخاير ارزي كشورهاي صادر كننده نفت مي شود و اين درآمدها توان اقتصاد داخلي را افزايش مي دهد. استفاده نادرست برنامه ريزي نامناسب از اين منابع درآمدي، مي تواند منجر به افزايش نابرابري درآمد در اين كشورها بشود. توزيع درآمد به عنوان يك متغيير عملكردي كه ساير متغيرهاي اقتصادي را تحت تاثير قرار مي دهد از اهميت خاصي برخوردار است. اين تحقيق با استفاده از روش اقتصاد سنجي مبتني بر روش گشتاورهاي تعميم يافته (GMM) رابطه ميان درآمدهاي نفتي و نابرابري درآمد در كشورهاي منتخب نفتي مورد بررسي قرار مي دهد. توليد ناخالص داخلي، تورم، اندازه دولت و بهره وري نيروي كار، متغيرهاي مستقل و توزيع درآمد به عنوان متغير وابسته مدل در نظر گرفته شده اند. نتايج نشان مي دهدكه درآمدهاي نفتي، توليد ناخالص داخلي ، تورم و اندازه دولت اثر مثبت و معني داري بر روي ضريب جيني دارند. همچنين بهره وري نيروي كار اثر منفي و معناداري بر روي ضريب جيني دارد. نتايج كاربردي و سياستي تحقيق بر اين تاكيد دارد كه چون افزايش درآمدهاي نفتي در كشورهاي صادركننده نفت منجر به افزايش نابرابري ميشود، لذا بايد در برنامه ريزي بودجه اي بدنبال اصلاح سازوكار مخارج دولت بود.