بررسي تأثير پيچيدگي اقتصادي بر مصرف انرژي‌هاي تجديدپذير در ايران

مصرف سوخت‌هاي فسيلي و آثار آن‌ باعث ايجاد چالش‌هاي جدي در حوزه‌هاي انرژي و محيط‌زيست شده است. اين چالش‌ها شامل مسائلي نظير امنيت عرضه سوخت، پايان‌پذيري منابع انرژي، آلودگي‌هاي زيست‌محيطي، و مشكلات مرتبط با گرمايش زمين مي‌شود. به منظور حل اين بحران، استفاده از انرژي‌هاي تجديدپذير به عنوان يك راه‌حل براي مقابله با نگراني‌هاي مربوط به پايداري زيست‌محيطي و امنيت انرژي مطرح مي‌گردد. هدف اصلي اين مقاله بررسي اثر پيچيدگي اقتصادي بر مصرف انرژي‌هاي تجديدپذير در ايران براساس تكنيك خودرگرسيوني با وقفه توزيعي (ARDL) است. بدين منظور، از داده‌هاي مصرف انرژي تجديدپذير سرانه ، شاخص پيچيدگي اقتصادي، سرمايه گذاري مستقيم خارجي، توليد ناخالص داخلي سرانه به عنوان معياري از رشد اقتصادي، نرخ شهرنشيني و انتشار سرانه دي اكسيد كربن طي دوره زماني 1400-1368 به‌كار گرفته شده است. نتايج آزمون‌ هم‌انباشتگي نشان مي‌دهد كه در بلندمدت پيچيدگي اقتصادي منجر به افزايش مصرف انرژي‌هاي تجديدپذير مي‌شود. همچنين سرمايه گذاري مستقيم خارجي، رشد اقتصادي و نرخ شهرنشيني موجب افزايش مصرف انرژي‌هاي تجديدپذير در ايران مي‌شود در حاليكه انتشار انتشار سرانه دي اكسيد كربن مصرف انرژي‌هاي تجديدپذير رادر ايران كاهش مي‌دهد. اين نتايج بيانگر توجه بيشتر به سياست‌گذاري‌هاي منظم در ارتباط با سرمايه گذاري بر روي انرژي‌هاي تجديدپذير جهت ايجاد رشد اقتصادي است.