تأثير ريسك سياسي بر ردپاي اكولوژيكي در ايران: رويكرد NARDL نامتقارن چند آستانه‌اي (MATNARDL)

ناآرامي‌هاي سياسي مي‌تواند توانايي دولت را براي اجراي طرح‌هاي كاهش تخريب محيط‌زيست مختل كند. از طرفي ممكن است كه با افزايش فعاليت‌هاي اقتصادي ناشي از بهبود ثبات سياسي زمينه‌ي بهره‌برداري از منابع و به‌دنبال آن فشار بر محيط‌زيست ايجاد شود. بر اين اساس، هدف اصلي پژوهش حاضر بررسي تأثير نامتقارن و غيرخطي شاخص ريسك سياسي بر شاخص كيفيت محيط‌زيست در ايران طي دوره زماني 2020-1990 مي‌باشد. به اين منظور از رويكرد خودرگرسيون با وقفه‌هاي توزيعي غيرخطي چند آستانه‌اي نامتقارن (MTANARDL) استفاده شده است. نتايج حاصل از برآوردگر MATNARDL حاكي از آنست كه در كوتاه‌مدت و بلندمدت شوك‌هاي مثبت شاخص ريسك سياسي در دو مقياس كوچك (كوانتايل كمتر از آستانه τ30) و متوسط (كوانتايل بين آستانه‌هاي τ30 و τ70)، اثر مثبت و معناداري بر ردپاي اكولوژيكي داشته‌اند؛ در حالي‌كه اين شوك‌ها در مقياس بزرگ (كوانتايل بيشتر از آستانه τ70) اثر منفي بر ردپاي اكولوژيكي دارند. بر اين اساس مي‌توان گفت كه اثر ريسك سياسي بر ردپاي اكولوژيكي در ايران، نامتقارن است و تنها با افزايش چشم‌گير (بزرگ) در ثبات سياسي مي‌توانيم شاهد كاهش ردپاي اكولوژيكي و بهبود كيفيت محيط‎‌زيست در كشور باشيم.