واكنش شاخص بازار سهام تهران به شوك‎ پولي، ريسك‎ گريزي و احساسات سرمايه ‎گذاران؛ رويكرد مدل‎هاي TRو ARDL

اينكه از نظر تجربي در بازار سهام ريسك بالا بايد بازدۀ بيشتري به‌همراه داشته باشد يك فرضيه نادرست است، زيرا عامل اصلي چنين تناقضاتي به ‌احتمال وجود احساسات سرمايه‌گذاران بر مي‎گردد. همچنين تغييرات در نحوه انجام تراكنش‌هاي مالي و در نتيجه رويدادهاي ريسكي تصميم‌گيرندگان سياست پولي را بر آن داشته است تا چگونگي تأثير اقداماتشان بر بازارهاي مالي را در اين محيط جديد تحليل كنند. از اينرو هدف اصلي اين پژوهش بررسي واكنش شاخص بازار سهام تهران به شوك‎ پولي، ريسك‎ گريزي و احساسات سرمايه‎گذاران است كه بدين منظور با استفاده از داده‎هاي سالانه كشور ايران طي دوره زماني 1370- 1401 و با استفاده از مدل‎هاي خودرگرسيون با وقفه توزيعي (ARDL) و رگرسيون آستانه‎اي (TR) به تحليل نتايج پرداخته شد. نتايج نشان مي‌دهد رابطه غيرخطي بين تمامي متغير‎هاي مستقل و وابسته به صورت U شكل بر قرار است و طبق تحليل مدل خطي در كوتاه‎مدت ريسك‎گريزي، شوك پولي و احساسات سرمايه‎ گذاران بر بازده شاخص بازار سهام تاثير منفي و معناداري دارند. نتايج در بلندمدت نيز نشان داد كه فقط شوك‎ پولي بر بازده شاخص بازار سهام تهران تاثير مثبت و معناداري خواهد داشت.