شناسايي عوامل هم‌‌ كنش‌پذيري سيستم‌هاي اطلاعات دانشگاهي در دانشگاه آزاد اسلامي: پژوهشي آميخته

هدف پژوهش حاضر شناسايي عوامل هم‌‌كنش‌پذيري سيستم‌هاي اطلاعات دانشگاهي در دانشگاه آزاد اسلامي بوده است. روش پژوهش بر اساس هدف از نوع كاربردي و بر اساس روش گردآوري داده‌ها آميخته با رويكرد اكتشافي است. ابتدا از روش كيفي با استفاده از مطالعات كتابخانه‌اي و مرور پيشينه‌هاي در حوزه هم‌كنش‌پذيري نسبت به استخراج شاخص‌هاي مختلف و بررسي شده در مطالعات گذشته پرداخته شده است. در مرحله دوم بر اساس داده‌هاي گردآوري‌شده از مرحله كيفي، مطالعه‌اي كمي انجام گرفت تا به ‌تاييد و تصديق يافته‌هاي به‌دست‌آمده از مرحله كيفي بپردازد. براي مطالعه اكتشافي و استخراج مقوله‌هاي مربوطه به عوامل هم‌‌كنش‌پذيري سيستم‌هاي اطلاعات دانشگاهي از روش فراتركيب (الگوي سندلوسكي و باروسو) استفاده شد. روش پژوهش در قسمت كمي توصيفي -پيمايشي است. جامعه آماري پژوهش كليه اساتيد فناوري اطلاعات، مديران و خبرگان حوزه سيستم‌هاي اطلاعاتي در دانشگاه آزاد اسلامي بودند. حجم نمونه با روش نمونه‌گيري تصادفي ساده با فرمول كوكران 151 نفر انتخاب شد. به ‌منظور گردآوري داده‌هاي كيفي از روش كتابخانه‌اي و براي داده‌هاي كمي نيز از پرسشنامه محقق‌ساخته (50 گويه‌اي) استفاده شد كه گويه‌هاي آن برگرفته از نتايج تحليل فراتركيب در مرحله اول بود. جهت تحليل داده‏ها در قسمت فراتركيب از روش سندلوسكي و باروسوكه و در قسمت كمي از روش‏هاي تحليل عاملي اكتشافي، تحليل توصيفي، آزمون آماري t تك‌متغيره با استفاده از نرم افزارهاي SPSS و ليزرل استفاده شده است.نتايج نشان داد كه شاخص هاي هم كنش پذيري فني سيستم هاي اطلاعاتي قابليت تعامل و تبادل داده با سيستم هاي اطلاعاتي، امكان اتصال و استفاده از سيستم هاي پشتيبان تصميم، ذخيره اطلاعات در فرمت استاندارد، امنيت مركزي، نظارت مركزي، پردازش يكپارچه، برقراري ارتباط آسان با ساير سيستم ها، قابليت بهره گيري از طريق آموزش هاي از راه دور هستند؛ و شاخص هاي هم كنش پذيري فرآيندي، سازوكار اطلاع رساني در مورد ارائه و به روزرساني، سازوكار تغيير و انعطاف براي به روزرساني سرويس، سازمان دهي پويا و انعطاف پذير، مديريت عملكرد تغييرمحور، اندازه گيري اثربخشي و بازخورد، معماري قابل توسعه، توسعه پذير با توجه به نيازمندي هاي جديد، معماري سرويس گرا هستند. همچنين نتايج پژوهش نشان داد كه شاخص هاي هم كنش پذيري معنايي، قابليت كدينگ علائم آموزشي، قابليت تعامل با انواع سيستم ها، استفاده از اصطلاحات و كدهاي استاندارد، سرويس ترجمه XML ، سرويس نگاشت، فراهم ساختن فرمت پيام مشترك براي ارتباط بين سيستم هاي مختلف، مسيرياب مبتني بر محتوا، استفاده از اصطلاحات و كدهاي استاندارد، توجه به درك كاربران و سيستم ها در استفاده از گنجينه واژگان هستند.