تحليل مفهوم انتظار در دوبيتي هاي ادب عامۀ مازندران

انتظار از مهم‌ترين درون ‏مايه‌‏هاي ترانه ‏‌هاي غريبانه است. اين ترانه‌‏ها مضامين مهمي از زندگي، كار و رنج آدمي را شامل مي‌‏شود و در عين حال با عشق و دلدادگي پيوندي ديرينه دارد. ادبيات عامه، علمي براي شناخت آداب و رسوم و عقايد مردم است كه افسانه‏‌ها، باورداشت‌‏ها، داستان‌‏ها، ترانه‌‏ها را شامل مي‏‌شود. ترانه‌‏هاي عامه به‌دليل پاسداري از هويت فرهنگي ـ ملي و انتقال احساسات و عقايد گذشتگان ما، بخش مهمي از ادبيات شفاهي محسوب مي‏‌شوند. در اشعار مازندراني درون‏مايه‌‏هايي ازجمله انتظار نهفته است كه در فرهنگ و زندگي روزمرۀ مردم اين ديار ريشه دارد، اما تاكنون به آن پرداخته ‏نشده است. اين پژوهش، با روش توصيفي ـ تحليلي قصد دارد مفهوم انتظار را در دوبيتي‏‌هاي ادب عامۀ مازندران بررسي كند. با مطالعۀ بيش از هزار دوبيتي مازندراني، 310 دوبيتي يعني حدود 31 درصد درون‌مايۀ انتظار ديده‏ شده ‏است. براساس يافته‏‌هاي كتابخانه‌‏اي و ميداني تحقيق، مي‏‌توان گفت كه ترانه‌‏هايي با درون‏مايۀ مفهوم انتظار و انتظار عاشق براي بازگشت دوبارۀ معشوق بيشترين بسامد را داراست. علاوه بر آن، انتظار عاشق براي آمدن فصل بهار و شكوفا شدن گل‏‌ها و ديدن معشوق، انتظار معشوق براي بازگشت عاشق از خدمت سربازي، انتظار اعضاي خانواده براي بازگشت عزيزانشان به شهر و ديار، انتظار كشاورز زحمت‏كش براي برداشت محصول زراعي و همچنين انتظار پايان غم و غصه، رنج غربت و  رسيدن به آرامش و آزادي از جايگاه خاصي برخوردارند.