جايگاه نفوذ منطقه اي ايران در ژئوپليتيك جديد خاورميانه با تاكيد بر دوره زماني ۲۰۱۱ تا۲۰۲۰

هر دولتي در فضاي جغرافيايي خاص، داراي منافع خاصي است كه آن ها را در عرصه بين المللي پيگيري مي كند. منطقه خاورميانه امروز مسائل پيچيده اي را به خود مي بيند، كشور ايران نيز با مدل و گفتمان انقلاب اسلامي در كنار الگوي ليبرالي ايالت متحده، الگوي مورد نظر عربستان و الگوي تركيه وارد اين ميدان رقابتي شده است و هر يك سعي دارند از شرايط كنوني براي ازدياد قدرت مولد(قدرت گفتمان سازي) استفاده نمايند. پژوهش حاضر به تحليل جايگاه نفوذ منطقه‌اي ايران در ژئوپليتيك جديد خاورميانه با تاكيد بر دوره زماني ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۰ پرداخته است و به منظور تحليل يافته‌هاي تحقيق از روش توصيفي - تحليلي بهره برده است. نتايج پژوهش نشان مي دهد كه عواملي نظير افزايش نفوذ ايران در عراق، افزايش نفوذ ايران در اردن و افزايش نفوذ ايران در يمن و افزايش نفوذ فرهنگ به واسطه اشتراكات تاريخي - فرهنگي و زباني در كشورهاي خاورميانه به عنوان بالاترين عوامل مهمترين راهبردهاي جمهوري اسلامي ايران محسوب مي شوند و عواملي نظير افزايش نفوذ ايران در كويت، كاهش تنش هاي ايران و امارات، كاهش تنش هاي ايران و بحرين و افزايش نفوذ ايران در اردن از جمله به عنوان راهبردهاي ايران در ساختار ژئوپليتيكي نوين خاورميانه محسوب نمي شود و در مبحث بعد، مهمترين چالش هاي فراروي جمهوري اسلامي ايران در در ساختار ژئوپليتيكي جديد خاورميانه عواملي نظير حمايت هاي اقتصادي و سياسي عربستان از احزاب جدايي طلب در ايران، افزايش حمايت هاي كشورهاي منطقه از حزب منحله كوموله، افزايش جاسوس هاي موساد و رژيم تروريستي آمريكا و حمايت هاي اقتصادي و سياسي تركيه به احزاب جدايي طلب در ايران، مهم‌ترين چالش هاي فراروي جمهوري اسلامي ايران در ساختار ژئوپليتيكي نوين خاورميانه محسوب مي‌شوند و عواملي نظير افزايش نفوذ رژيم صهيونيستي در قطر، افزايش نفوذ آمريكا در عراق، جريان هاي تجزيه طلبي تركيه نظير پ. ك. ك و گسترش گروهك تروريستي القاعده به عنوان راهبردهاي ايران در ساختار ژئوپليتيكي نوين خاورميانه محسوب نمي‌شود.