تغييرات آب و هوايي، چالش ها و فرصت هاي انتقال تكنولوژي

تغييرات آب و هوايي به عنوان يكي از چالش هاي نوين كه از ابعاد مختلفي جامعه ي بين المللي را متاثر مي نمايد، مورد پذيرش قرار گرفته است به نحوي كه علاوه بر وجود كنوانسيون هاي متعدد بين المللي مرتبط از جمله كنوانسيون چارچوب سازمان ملل در مورد تغييرات آب و هوايي و كنوانسيون پاريس، در بحث هاي شوراي امنيت سازمان ملل متحد نيز ورود نموده است. با اين حال، به نظر مي رسد كه عمده مشكلات در مبارزه با تغييرات آب و هوايي متوجه دولت هاي در حال توسعه باشد تا دولت هاي توسعه يافته و اين امر به چند دليل عمده علمي اثبات نيز شده است چرا كه با وجود اين كه دولت هاي توسعه يافته بزرگ ترين توليدكننده گازهاي گلخانه اي در جهان مي باشند،  اما كشورهاي در حال توسعه و يا كمتر توسعه در معرض بيشترين تاثيرات منفي ناشي از تغييرات آب و هوايي هستند. خشك شدن مراتع، افزايش دماي هوا،  خشكسالي هاي پي در پي يا بارش هاي سيل آسا كه خطرات زيست محيطي فراواني نيز با خود به همراه دارد، متوجه كشورهاي در حال توسعه و كمتر توسعه يافته مي باشد. كشورهاي در حال توسعه و كمتر توسعه يافته كم ترين قابليت هاي فناورانه در زمينه مبارزه با تغييرات آب و هوايي را دارند فناوري‌هاي مرتبط با تغييرات آب و هوايي كه وظيفه ي كاهش و سازگاري را برعهده دارند عمدتا در كشورهاي توسعه يافته ايجاد مي شوند. و حقوق مالكيت فكري از اين فناوري ها بمثابه دارايي هايي ازرشمند محافظت مي كند  انحصارات ويژه ي مالكيت پديد اورنده ي چالش ها و فرصت هاي تكنولوژي در مقابله با تغييرات آب و هوايي پديد مي آورد. اين تحقيق كه با رويكرد توصيفي – تحليلي صورت گرفته است، سوال اصلي آن است نظام حقوق بين الملل در زمينه تغييرات اب و هوايي چگونه رژيم حقوقي را شكل داده است و سپس در صدد اين هستيم با توجه به رژيم حقوق بين الملل تغييرات آب و هوايي چالش ها و فرصت هاي انتقال تكنولوژي چگونه است؟