بررسي كارآيي بالكن و بهينه سازي آن در مطالعات برنامه ريزي سكونتگاه هاي انساني(مطالعه موردي: مناطق 7 و ۸ تهران)

آپارتمان هاي با مساحت كم، تهويه نامناسب و فاقد فضاهاي نيمه باز مانند بالكن از چالش هاي امروز زندگي سكونتگاه هاي انساني است كه بايد با برنامه ريزي و ساخت و سازهاي علمي نسبت به رفع آن اقدام شود. بررسي كارآيي بالكن و روش هاي بهينه سازي آن در آپارتمان هاي مسكوني. در اين پژوهش پرسش نامه هايي براي تمام گروه هاي سني ۱۰ تا 80 ساله تنظيم شد و بالغ بر ۱۰۰ بالكن در مناطق ۷، ۸ تهران و پرديس و پرند بررسي شدند. براي تحليل داده ها نيز از نرم افزار spss استفاده شد. محدوده مورد مطالعه با وسعتي معادل 15335212.41 متر مربع، 1.2 درصد مساحت كل شهر تهران را تشكيل مي دهد و از لحاظ وسعت مقام پانزدهم را در بين مناطق شهر تهران دارا مي­باشد. جمعيت ساكن منطقه 194.312 نفر است. منطقه 8 تهران نيز با مساحت 1339 هكتار و جمعيت 377806  در محدوده شرقي تهران قرار دارد. بالكن در مناطق مورد بررسي به دلايلي مانند نداشتن محرميت، جانمايي غلط از لحاظ طراحي فضاي معماري، موقعيت نامناسب در جهت هاي اقليمي، مساحت كم و همچني عدم امنيت، فقدان فضاي سبز و ...  از كارايي مناسبي برخورداد نيست. نتايج پژوهش نشان داد كه عدم شكل گيري فضاي خصوصي مناسب و حفظ حريم شخصي در فضاهاي نيمه باز، مهم ترين عامل كاركرد ضعيف بالكن در واحدهاي مسكوني محسوب مي شوند كه بايد در جهت رفع آنها برنامه ريزي شود.