مطالعه اثرات ژئومورفولوژيكي و نئوزمين ‌ساخت با تأكيد بر توان لرزه‌خيزي گسل‌ها و مخاطرات ناشي از آن‌ها (مطالعه موردي: نمين، آستارا، تالش)

هدف پژوهش حاضر بررسي شواهد ژئومورفولوژيكي فعاليت‌هاي نئوزمين‌ساختي بويژه توان ‌لرزه‌‌زايي گسل‌ها و مخاطرات ناشي از آن است. منطقه مورد مطالعه منطقه آستارا در شمال غربي گيلان مي‌باشد. نتايج نشان مي‌دهد، شاخص‌هاي ژئمورفولوژيكي، تصاوير ماهواره‌اي لندست 8 مربوط به سال2020، عكس‌هاي هوايي، نقشه‌ هاي زمين شناسي و توپوگرافي منطقه؛ گسل‌هاي آستارا، هير، نئور و سنگور به ترتيب توان لرزه‌زايي برابر با 6/031، 5/877 ، 9/103؛ 5/834، 5/701، 7/094؛ 6/031، 5/877، 9/103 و 5/497، 5/400 و 3/660 ريشتر را دارند. بر اساس نتايج حاصل از نقشه پهنه‌بندي خطر زمين‌لرزه، شهرهاي نمين، عنبران، لوندويل و اسالم در پهنه خطر بسيار زياد زمين‌لرزه قرار دارد. هم‌چنين، شهر آستارا در پهنه خطر زمين‌لرزه زياد قرار گرفته است. علاوه براين، شهرحويق در پهنه خطر متوسط و شهرهاي هشتپر و ابي‌بيگلو در پهنه خطر بسيار كم قرار گرفته‌ است. شهر آستارا در پهنه خطر زياد حركات دامنه‌اي و شهرهاي هشتبر، حويق و آبي‌بيگلو در پهنه خطر متوسط حركات دامنه‌اي قرار گرفته است. با توجه به نتايج حاصل از پهنه‌بندي خطر فرسايش، شهرهاي اسالم، لوندويل، عنبران و نمين در پهنه‌هاي خطر بسيار زياد قرار گرفته‌اند. هم‌چنين، شهر آستارا در پهنه خطر زياد قرار گرفته است. هم‌چنين، شهر آبي‌بيگلو در پهنه خطر متوسط و شهرهاي حويق و هشتبر در پهنه‌هاي خطر كم قرار گرفته‌اند. با توجه به نقشه پهنه‌بندي خطر سيلاب، در محدوده مورد مطالعه شهرهاي نمين و عنبران در پهنه خطر بساير زياد، شهرهاي آستارا، لوندويل و اسالم در پهنه خطر زياد و شهرهاي هشتپر، آبي بيگلو و حويق در پهنه خطر متوسط قرار گرفنه‌اند.