تحليل و بررسي نقش ابعاد توسعه در شناسايي شيوه‌هاي حمل و نقل هوشمند (مورد مطالعه: شهر زاهدان)

نقش حمل و نقل هوشمند در رسيدن به توسعه پايدار مهم و موثر است. شهرنشيني نياز به مديريت يكپارچه حمل و نقل هوشمند دارد كه با پايداري اجتماعي، اقتصادي و زيست ومحيطي شهرها همراه باشد. در اين راستا هدف پژوهش حاضر تحليل و بررسي نقش ابعاد توسعه در شناسايي شيوه‌هاي حمل و نقل در شهر زاهدان، مي‌ياشد. روش تحقيق حاضر با توجه به ماهيت آن از نوع تحقيقات توصيفي - تحليلي و از نظر هدف كاربردي است. روش‌هاي گردآوري اطلاعات به دو صورت كتابخانه (اسنادي) و ميداني(پيمايشي) است. روش تجزيه تحليل اطلاعات در اين پژوهش مدل تصميم‌گيري چند معياري (AHP)، است. برمبناي تلفيق نتايج حاصل از بررسي‌ها، پياده‌روي با مجموع امتياز 0.338 به‌عنوان گزينه برتر شناسايي شد. پياده‌روي به همراه دوچرخه‌سواري شيوه‌هاي حمل و نقل هوشمند غيرموتوري را تشكيل مي‌دهند كه در اين‌جا بالاترين امتيازات را نيز از آن خود كرده‌اند. استفاده از اتوبوس و ميني‌بوس و پس از آن تاكسي كه به‌عنوان حمل و نقل هوشمند عمومي و نيمه عمومي شناخته مي‌شوند در درجه بعد قرار گرفته و كم‌ترين امتيازات نيز به شيوه‌هاي حمل و نقل هوشمند موتوري شخصي يعني استفاده از اتومبيل شخصي و موتورسيكلت اختصاص يافته است.