تأثير الگو و چيدمان هاي فضايي بر تجربه فردي در بازار كفاش‌هاي تهران

بازارهاي ايراني به غير از جنبه اقتصادي و مبادله كالا به عنوان يكي از مهم‌ترين مراكز برقراري ارتباط و مناسبات اجتماعي در هر شهر محسوب مي‌شد. علت حضور موفق افراد در اين مكان وجود ساختار بازارها و اندام‌هاي تشكيل‌ دهنده آن‌كه هر يك داراي هويتي مستقل و پيوندي معنادار براي حضور افراد و فعاليت‌هاي انساني بوده است. در واقع الگوها و چيدمان فضايي مناسب در بازارهاي ايراني پيوندي مستقيم با لايه‌هاي كالبدي و معنايي براي ايجاد تداوم در معماري بازار به وجود آورده‌اند كه از فضاها هم‌زمان به‌طور مستقل و در ارتباط با يكديگر از آن‌ها استفاده شود. فهم نحوه اثر گذاري چيدمان فضايي در بازار و تاثير الگوهاي موجود در كه موجب ايجاد تجربه در فرد مي‌شود، از اهداف پژوهش است. بر اين اساس، اين پژوهش به بررسي بازار كفاش‌هاي تهران مي‌پردازد. اين پژوهش كاربردي، از نوع توصيفي تحليلي و با رويكرد كيفي است كه با روش بررسي اسنادي، مردم نگاري و فنون كار ميداني، مشاهده غير مداخله‌اي به جمع‌آوري اطلاعات و با روش استدلال و تحليل‌هاي گرافيكي به تحليل اطلاعات پرداخته است. پژوهش حاضر به بررسي چگونگي انطباق ويژگي‌ها عيني الگوهاي فضايي بازار كفاش‌هاي تهران بر ادراك ذهني و تجربه فرد و شاخصه‌هاي خروجي‌هاي حاصل از آن مي‌پردازد. با توجه به مطالعات صورت گرفته بر‌اساس يافته‌هاي پژوهش، نتيجه حاصل شده همگام بودن و ارتباط چيدمان فضايي و ارتباط متقابل نظام‌هاي كاركردي كالبدي و ادراكي در بازار كفاش‌ها منجر به خلق معني در فضا و تأثير آن بر تجربه افراد حاضر در بازار مي‌گردد.