مكان يابي بهينه استقرار پايگاه هاي امداد و نجات در شرايط وقوع زلزله (مطالعه موردي: بخش مركزي و چاهورز شهرستان لامرد)

كشور ايران با توجه به موقعيت جغرافيايي ، شرايط زمين شناختي ، ژئومورفولوژيكي در زمره كشورهاي بلا خيز جهان محسوب مي شود. در سالهاي اخير احداث پايگاههاي امداد و نجات در دستور كار مديريت بحران قرار گرفته است . يكي از موارد قابل توجه قبل از احداث اين پايگاهها ، انتخاب مكان جغرافيايي مناسب براي استقرار اين كاربري هاست. اين پژوهش با هدف مكان يابي بهينه استقرار پايگاههاي امداد و نجات در شرايط وقوع زلزله در بخش مركزي و چاهورز شهرستان لامرد انجام شده است. در مرحله اول به شناسايي عوامل موثر بر مكان گزيني اين نوع پايگاهها پرداخته شده و سپس با استفاده از نرم افزار GIS Arc ، تهيه نقشه فاصله لايه هاي اطلاعاتي، طبقه بندي و ارزش گذاري دروني لايه ها و در نهايت وزن دهي و همپوشاني لايه ها به اولويت بندي نقاط مختلف براي ايجاد پايگاههاي امداد و نجات در شرايط وقوع زلزله پرداخته شده است. نتايج حاكي از آن است كه در بخش هاي مركزي و چاهورز شهرستان لامرد مناسب تر است كه چهار سطح مديريتي در نظر گرفته شود تا در مواقع بروز حادثه زلزله، امدادرساني به موقع و مناسب تر در تمام نقاط صورت گيرد. اين چهار سطح عبارتند از اولويت اول روستاي خره(دهستان سيگار در بخش مركزي)، اولويت دوم روستاي لشكون(دهستان حومه در بخش مركزي)، اولويت سوم روستاي نعمه(دهستان شيخ عامر بخش چاهورز) و اولويت چهارم روستاي باسردو(دهستان حومه در بخش مركزي)