برنامه‌ريزي و سازمان‌دهي راهبردي فضا در منطقه خليج فارس‌؛ مطالعه‌ي موردي جزيره قشم

ساماندهي فضا و به ويژه فضاي جغرافيايي يكي از موضوعات اصلي رشته‌ي جغرافيايي سياسي به شمار مي‌رود. سازمان فضايي يعني روابط بين انسان، فضا و فعاليت‌هاي انسان در فضا كه به چگونگي پراكنش، توزيع و جهت فعاليت‌هاي اقتصادي و اجتماعي و كنش متقابل آن‌ها مربوط است. هدف اصلي اين مقاله برنامه‌ريزي و سازمان‌دهي سياسي، امنيتي و اقتصادي فضا در منطقه خليج فارس و جزيره قشم است. سؤال اصلي مقاله اين است كه چگونگي پراكنش، توزيع و جهت فعاليت‌هاي اقتصادي و اجتماعي و كنش متقابل آن‌ها در منطقه خليج فارس به ويژه در قشم چگونه است؟ سازمان‌دهي مناسب كار و انسان در گستره سرزمين غايت اصلي تمام برنامه‌ريزي‌ها در سطوح مختلف است. اگرچه در سطح خرد مكان‌يابي جهت حداكثر نمودن سود كار و در واقع جانمايي بهتر فعاليت‌ها پيامد فضايي اين نوع برنامه‌ريزي است ولي اين جانمايي در راستاي هدف بالاتر يعني چيدمان منطقي فعاليت‌ها در پهنه سرزمين ايفاي نقش مي‌كند. به عبارت ديگر پروسه ساماندهي فضاي جغرافيايي از سطح آمايش ملي شروع و با تدوين برنامه‌هاي ميان مدت توسعه‌اي و برنامه‌ريزي كلان اقتصادي به سطح برنامه‌ريزي خرد منتهي مي‌شود. تحقيق حاضر كيفي است كه در آن سعي شده است با استفاده از منابع كتابخانه‌اي و مقالات پژوهشي و نيز ساير منابع علمي به برنامه‌ريزي و سازمان‌دهي سياسي، امنيتي و اقتصادي فضا در منطقه خليج فارس مطالعه‌ي موردي جزيره قشم پرداخته شود.