تحليل و اولويت بندي عوامل موثر در كاهش آسيب پذيري شهرها از مخاطرات طبيعي (مطالعه موردي: شهر زابل)

امروزه آمار جهاني، در زمينه مخاطرات طبيعي، اين مهم را نشان ميدهد كه هنوز اين بحرانها با وجودپيشرفتهاي فنآوري،براي شهرها خطرآفرين هستند.بر اين اساس، ميبايست به طور علمي موضوع بحرانهاي محيط طبيعي توجه قرار گيرد و از آنجا كه هزينهها و امكانات براي كاهش اثرات بحران‌هاي محيط طبيعي به طور متناسب و شايسته وجودندارد،بنابراين با حداقلهاي موجود، متناسب با نوع بحرانها، شهرها را متناسب با آنها برنامه ريزي و طراحي نمود تا بتوان آسيبهاي اين نوع بلايا را به حداقل رساند. در اين راستا، هدف پژوهش حاضر، تحليل و اولويت‌بندي عوامل موثر در كاهش آسيبپذيري شهر زابل از مخاطرات طبيعي است.روش تحقيق، تحليلي و مبتني بر مطالعات كتابخانه‌اي، اسنادي و ميداني ميباشد،همچنين جهت تجزيه و تحليل اطلاعات از نرم افزارهاي SPSSو AMOS و مدل AHP فازي استفاده گرديد.نتايج آزمون تي تك نمونه اي نشان داد، هر يك از عوامل مديريتي، اقتصادي، اجتماعي و طبيعي در كاهش آسيب پذيري كالبدي شهر زابل در مقابل مخاطرات طبيعي تاثير زيادي دارند.نتايج آزمون رگرسيون چندگانه خطي نشان داد، بين عوامل مديريتي، اقتصادي، اجتماعي و طبيعي و كاهش آسيبپذيري شهرزابل از مخاطرات طبيعي ارتباط معنادار و مثبتي وجود دارد. نتايج تحليل ناپارمتري همبستگي نرم افزار AMOS نشان دهنده وجود رابطه مستقيم و معنيدار در سطح آلفاي 0.01 ميان عامل مديريتي با عوامل اقتصادي، اجتماعي و طبيعي است.همچنين بين عوامل مديريتي و اقتصادي با عوامل اجتماعي و طبيعي نيز رابطه مستقيمي مشاهده مي‌شود.نتايج مدل AHP فازي، نشان داد،در بين عوامل مطرح شده،عامل مديريتي با وزن نرمال شده 0.422،مهمترين عامل در كاهش مخاطرات طبيعي شناخته شده است.