بررسي ارتباط بين حمايت اجتماعي درك شده و عزت نفس سالمندان ساكن جامعه ي شهرستان خرم آباد در سال 1401

مقدمه و هدف: عزت‌نفس به‌عنوان عامل پيش‌بيني‌كننده‌ي سلامت جسمي و رواني، تحت تأثير عوامل اجتماعي است. افراد در دوران سالمندي روابط خود را به اعضاي خانواده و دوستان محدود مي‌كنند. بااين‌حال مشخص نيست كه عزت‌نفس افراد در دوران سالمندي متأثر از كدام‌يك از اعضاي شبكه‌ي اجتماعي است؛ لذا اين مطالعه با هدف بررسي ارتباط حمايت اجتماعي درك‌شده با عزت‌نفس سالمندان ساكن منزل شهر خرم‌آباد در سال 1401 انجام شد. روش كار: در اين مطالعه‌ي توصيفي‌تحليلي، تعداد 340 سالمند 60 سال و بالاتر شهر خرم‌آباد با روش نمونه‌گيري خوشه‌اي تصادفي بررسي شدند. داده هاي پژوهش با استفاده از فرم اطلاعات جمعيت‌شناختي، پرسش‌نامه‌ي وضعيت شناختي (ATM)، پرسش‌نامه‌ي حمايت اجتماعي درك‌شده‌ي زيمت (Zimet) و پرسش‌نامه‌ي عزت‌نفس روزنبرگ جمع‌آوري شد. براي تحليل داده‌ها از آزمون هاي t مستقل، ANOVA، ضريب هم‌بستگي پيرسون و رگرسيون خطي و نرم‌افزار SPSS22 استفاده شد. يافته‌ها: ميانگين و انحراف معيار سني سالمندان برابر با 7.55± 69.51 بود. از نظر جنسيت، 175 نفر از آن‌ها (51.5 درصد) زن بودند. 235 نفر (69.1 درصد) متأهل بودند. نتايج مطالعه نشان داد كه متغير حمايت اجتماعي كل، حمايت اجتماعي خانواده و دوستان با عزت‌نفس رابطه‌ي مستقيم و معناداري دارد (0.001 P). همچنين، ارتباط معني‌داري بين تحصيلات و عزت‌نفس وجود داشت (0.001 P). نتيجه‌گيري: حمايت اجتماعي درك‌شده، به‌خصوص از سوي خانواده و دوستان، نقش مهمي در احساس عزت‌نفس سالمندان و به‌خصوص سالمندان تنها دارد. توصيه مي‌شود سالمندان و خانواده‌ها از روابط خانوادگي و دوستي‌هاي خود محافظت كنند و آن را توسعه دهند.