مطالعه تطبيقي آثار حقوقي و جزايي شهادت زور در فقه اماميه، حقوق ايران و مصر

شهادت به عنوان دليل اثبات دعوا، وجه مشترك نظامات فقه و حقوق ايران و مصر است كه اگر دچار آفت تزوير گردد، موجد آثار متعددي از جمله، ناحق كردن حقوق عمومي و بي نظمي قضايي خواهد بود بدين لحاظ ضروري است در صدد پيشگيري از آن برآمده و از طريق شناخت تطبيقي آثار فقهي، حقوقي و جزايي آن در نظامات فقه اماميه و حقوق ايران و مصر و معرفي نقاط ضعف و قوت هر يك از آنها به اين هدف مهم، نائل گرديد. يافته هاي تحقيق حاضر كه به صورت تطبيقي براي اولين بار و به روش توصيفي- تحليلي صورت گرفته نشان مي دهد شهادت زور در فقه اماميه و حقوق ايران و مصر، آثار مشتركي بر آن مترتب است كه براي قبل از صدور حكم مي توان عدم ترتب اثر آن و مجازات شاهد زور و براي بعد از صدور حكم، نقض حكم، جبران خسارت مشهود عليه، اعاده دادرسي و مجازات هاي متناسب با جرم حاصل از شهادت زور كه در فقه و حقوق ايران تعزير، حدود و قصاص و ديات و در حقوق مصر مجازاتهاي متناسب با جرائم جنحه، خلاف و جنايت را نتيجه گيري نمود. ديگر يافته تطبيقي اين پژوهش، توجه ويژه فقه اماميه به مجازات تشهير و نيز پرداختن به مباحث حقوق خانواده نظير طلاق و ازدواج است كه از نقاط قوت اين نظام حقوقي بر شمرده شده و خلاء اين آثار مثبت در حقوق ايران و مصر از نواقص و نقاط ضعف دو نظام ياد شده، نتيجه گيري گرديده است.