مسئوليت بين ‌المللي كشورهاي حاشيه خليج فارس در قبال آلودگي ‌هاي دريايي ناشي از استخراج نفت و گاز از منظر كنوانسيون كويت و كميسيون حقوق بشر

حقوق بين‌الملل محيط ‌زيست دريايي از گرايش ‌هاي حقوق بين‌الملل ميباشد كه سعي بر آن دارد تادولتها را ملزم به رعايت قوانين لازم و اقدامات مورد نياز در جهت نگهداري از منابع زيستي، موجودات و سلامت درياها مينمايد. وجود منابع غني نفت و گاز در منطقه حساس و استراتژيك خليج فارس و ويژگي‌هاي زيست‌محيطي آن، اين منطقه را به عنوان يكي از مهم‌ترين مناطق راهبردي جهان شناسانده است كه در معرض آلودگي و تخريب شديد از نظر زيست محيطي قرار دارد. ايجاد اين آلودگي‌ها بايستي براي كشور آلوده كننده مسئوليت مدني تحت عنوان مسئوليت بين‌المللي را در پي داشته باشد كه تاسيس سازماني به نام راپمي نيز به همين منظور بوده است. در اين مقاله سعي بر آن بوده است كه با تلفيقي از مواد كميسيون حقوق بشر و كنوانسيون كويت 1978 به اين مسئله بپردازيم كه اگر دولتي بر اثر استخراج نفت و گاز، منجر به وارد آمدن آلودگي‌هاي زيست محيطي به خليج فارس شود، مسئوليت آن كشور در قبال ساير كشورها به چه نحو است؟ اين مسئوليت را كه ميتوان آن را مسئوليت حقوق بين‌الملل محيط‌ زيست دريايي براي آنكه نمود بيشترو واقعي‌تر پيدا كند نيازمند برگزاري گردهمايي‌ها و نشستهاي بين‌المللي بيشتري ميباشد.