تأثير رانت منابع طبيعي بر كيفيت محيط زيست (مطالعه موردي: منتخبي از كشورهاي منا)

امروزه تخريب محيط زيست يكي از مهم‏ ترين مسائلي است كه كشورهاي مختلف با آن روبرو هستند. شناسايي عوامل تأثيرگذار بر كيفيت محيط زيست مي‏ تواند راهگشاي سياست‏گذاران و برنامه‏ ريزان در راستاي حفاظت از آن باشد. لذا، در اين مطالعه به بررسي تأثير متغيرهاي مختلف بر كيفيت محيط زيست با تأكيد بر رانت منابع طبيعي در منتخبي از كشورهاي منا (خاورميانه و شمال آفريقا) طي سال‌هاي 2018- 1994 پرداخته شده است. بدين منظور از رهيافت داده‌هاي تابلويي استفاده شد. نتايج نشان داد كه رانت منابع طبيعي، سرمايه انساني، مصرف انرژي، شاخص دموكراسي، شهرنشيني و رشد اقتصادي تأثير مثبت و معني‏ داري بر ردپاي اكولوژيكي به ‏عنوان معياري براي تخريب‌ محيط زيست دارند و نابرابري درآمد تأثير منفي و معني‏ داري بر ردپاي اكولوژيكي دارد. لذا، برنامه‏ ريزان و سياست‏گذران بايد تعادلي بين عرضه و تقاضاي منابع طبيعي برقرار كنند و بخشي از درآمدهاي حاصل از آن‏ها را به سرمايه‏ گذاري در تكنولوژي‏هاي مناسب و سازگار با محيط زيست اختصاص دهند. برگزاري دوره‏ هاي آموزشي در زمينه حفاظت محيط زيست و كاهش مصرف منابع كمياب حائز اهميت است و سرمايه انساني بايد براي اكتشاف سبز، توليد سبز و مصرف سبز آموزش ببيند. همچنين بايستي سياست‏گذاري‏ها در راستاي صرفه‏ جويي در مصرف انرژي، بالابردن بهره‏ وري آن و توسعه استفاده از منابع انرژي تجديدپذير باشد.