تأثير توانبخشي قلبي پرستار هدايتگر در منزل بر تبعيت از درمان بيماران مبتلا به انفاركتوس ميوكارد: يك كارآزمايي باليني تصادفي شده

زمينه و هدف: عمده ترين نياز مراقبتي بيماران مبتلا به انفاركتوس ميوكارد، مراقبت مستمر است و اين موضوع از چالش هاي مهم مراقبت پرستاري نيز هست. بنابراين مطالعه حاضر با هدف تعيين تأثير توانبخشي قلبي پرستار هدايتگر در منزل بر تبعيت از درمان بيماران مبتلا به انفاركتوس ميوكارد انجام گرفته است. روش بررسي: در اين مطالعه كارآزمايي باليني تصادفي شده تعداد 80 نفر از بيماران واجد شرايط به طور در دسترس از بيمارستان هاي منتخب دانشگاه علوم پزشكي تهران در سال 1400-1399 انتخاب و سپس به روش تصادفي بلوكي به دو گروه مداخله و كنترل تخصيص داده شدند. براي گروه كنترل، آموزش هاي معمول ترخيص از بيمارستان و براي گروه مداخله، برنامه توانبخشي قلبي پرستار هدايتگر به صورت حضوري در منزل و آنلاين در 4 جلسه به مدت يك ساعت و نيم، هفته‌اي يك بار و به مدت دوماه پيگيري انجام يافت. ابزار گردآوري داده‌ها پرسشنامه ويژگي‌هاي فردي و بيماري و تبعيت از درمان بود كه قبل و سه ماه پس از مداخله براي دو گروه تكميل گرديد. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از آمار توصيفي و استنباطي توسط نرم افزار SPSS نسخه 20 انجام گرفت.يافته‌ها: هر دو گروه از نظر بيش‌تر متغيرهاي جمعيت شناختي با هم همگن بودند (0.05 p). ميانگين و انحراف معيار درصد نمرات تبعيت از درمان قبل از مداخله در گروه مداخله و كنترل به ترتيب 7.91±70.82 و11.20±67.94 بود (0.015=p). بعد از مداخله به ترتيب به 6.13±75.10 و 10.12±68.77 تغيير يافت و اين تغيير از نظر آماري معنا دار بود (0.001 p).نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد كه توانبخشي قلبي پرستار هدايتگر در منزل، بر تبعيت از درمان مؤثر است. پيشنهاد مي‌شود كه مراقبت هاي توانبخشي قلبي به طور مستمر در منزل نيز ادامه يابد.