تأثيرجادوي شباهت در شكل‌گيري باورها و خرافات مردم ايوان

جادوي شباهت يا تقليد، مبتني بر اين انديشه است كه براي رسيدن به يك هدف يا واقعيت بايد به شبيه‌سازي يا تصويرسازي آن واقعيت پرداخت تا طبيعت به تكرار و تقليد آن عمل ترغيب شود. اين پژوهش كه از نوع مطالعات كيفي است، مي‌كوشد با روش كتابخانه‌اي و ميداني به بررسي و طبقه‌بندي باورها و آداب و رسوم شكل‌گرفته بر اساس جادوي شباهت در فرهنگ عامه شهرستان ايوان بپردازد. روش نمونه‌گيري، گلوله‌برفي بوده كه با استفاده از مصاحبه نيمه‌ساختاريافته، آداب و رسوم شهرستان ايوان را در هفت روستاي آن بررسي كرده است. نتايج اين پژوهش كه طي پنج ماه انجام شد، نشان مي‌دهد كه برخي از باورها و آداب و رسوم در فرهنگ عامه ايوان بر پايه جادوي شباهت شكل گرفته‌اند كه اين موارد در دَه بخش يعني باورهاي مرتبط با ازدواج، بارداري، تولدِ نوزادان، درمان و بلاگرداني، باروري و بركت‌بخشي، عزاداري، خال‌كوبي، جادوي سياه، اشياء و حيوانات گمشده و دفع مهمان ناخوانده بررسي و تحليل مي‌شود كه از اين ميان به‌ترتيب، باورهاي مرتبط با نوزادان، باروري ‌و بركت‌بخشي، درماني‌ و بلاگرداني، ازدواج و بارداري انعكاس بيشتري نسبت به ساير باورها دارد. به‌نظر مي‌رسد اين امر ريشه در اهميت فرزندان به‌عنوان نيروي كار و عامل حفظ كيان خانواده و به‌نوبه خود خير و بركت در زندگي روستايي و معيشت جامعه كشاورزي دارد.