ارائه الگوي ارتقاء تاب‌آوري گروه‌هاي جهادي

هدف اصلي از انجام پژوهش حاضر ارائه الگوي ارتقاء تاب‌آوري گروه‌هاي جهادي است.طراحي/ روش‌شناسي/ رويكرد: . اين پژوهش از نظرروش، پژوهشي كاربردي است و در گام اول به شكل كيفي و با استفاده از روش نظريه زمينه‌اي داده بنياد انجام شده است. جامعه آماري پژوهش را خبرگان، مديران ارشد و تصميم سازان كشور كه در حوزه كاري نهاده‌اي مردم پايه و گروه‌هاي جهادي داراي سابقه اجرايي در بخش مديريتي كلان كشور هستند، تشكيل مي‌دهند. در گام دوم جهت تعيين نوع و ميزان تاثيرگذاري مولفه‌ها بر يكديگر از روش ديمتل استفاده شد.يافته‌هاي پژوهش: نتايج حاصل از پياده‌سازي و تحليل مصاحبه‌هاي انجام‌شده از خبرگان موضوعي نشان از تاثير14 مقوله هسته بر ارتقاء تاب‌آوري گروه‌هاي جهادي دارد. 14 مقوله هسته از 66 مقوله فرعي و 255 كد مفهومي تشكيل شده‌است. مقوله‌هاي هسته در واقع عواملي اصلي هستند كه سببب ارتقا تاب‎آوري در گروهاي جهادي مي‌شوند. موثرترين مقوله‌ها بر اساس روش ديمتل به ترتيب عبارتند از: انگيزه‌هاي معنوي، مدير و اعضاي انقلابي، داشتن هويت مستقل، مديريت و برنامه‌ريزي صحيح، گروه‎هاي جهادي تركيبي، ارتقاء سلامت روان و جسم، آموزش تاب‌آوري، تحقق خواسته‌هاي گروه‌هاي جهادي، جذب دائمي نيرو، فرهنگ‌سازي ، به روز رساني روش‌هاي جهاد ،آگاه‌سازي مردم منطقه هدف، مشاركت مردمي، منابع مالي پايدار. در نهايت بر اساس مدل بدست آمده مقوله محوري، شرايط علي، شرايط زمينه‌اي، شرايط راهبردي، و عوامل مداخله‌گر و پيامدهاي ارتقاء تاب آوري در گروه‌هاي جهادي از متون مصاحبه‌ها استخراج گرديد.نتايج حاصل از اين پژوهش ميتواند جهت سياستگذاري‌هاي آتي اين حوزه مورد استفاده قرار گيرد.