مقايسه اثربخشي طرحواره درماني و درمان شناختي- رفتاري بر اختلال بدشكلي بدن در جوانان دختر با اختلال بدشكلي بدن

زمينه و هدف: اين پژوهش با هدف مقايسه اثربخشي طرحواره درماني و درمان شناختي- رفتاري بر اختلال بدشكلي بدن در جوانان دختر با اختلال بدشكلي بدن انجام شد. مواد و روش: اين پژوهش نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه و پيگيري سه ماهه بود. جامعه آماري اين پژوهش كليه مراجعه‌كنندگان دختر 25 تا 35 ساله مبتلا اختلال بدشكلي بدن به مراكز مشاوره و خدمات روان‌شناختي منطقه يك شهر تهران بود كه از بين آنان 51 نفر به روش نمونه‌گيري هدفمند طبق معيارهاي ورود و خروج انتخاب و به صورت تصادفي در سه گروه (دو گروه آزمايشي و يك گروه كنترل) 15 نفري جايگزين شدند. گروه اول جلسه طرحواره درماني، گروه دوم جلسه درمان شناختي- رفتاري دريافت كردند و گروه كنترل هيچ مداخله‌اي دريافت نكرد. پرسشنامه‌ ارزيابي فراشناخت بدشكلي بدن (BDMCQ؛ ربيعي و همكاران، 1390) در سه مرحله‌ پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري جهت جمع‌آوري داده‌ها توسط شركت‌كنندگان تكميل شد. داده‌ها با استفاده از روش تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: نتايج نشان دادند كه طرحواره درماني و درمان شناختي- رفتاري بر كنترل اختلال بدشكلي بدن در جوانان دختر مبتلا به اختلال بدشكلي بدن مؤثر است و همچنين در مقايسه دو درمان، طرحواره درماني نسبت به درمان شناختي- رفتاري بر كنترل اختلال بدشكلي بدن اثربخش‌تر بود (0.05 p). نتيجه‌گيري: از يافته‌هاي اين پژوهش نتيجه‌گيري مي‌شود كه مي‌توان از طرحواره درماني جهت كنترل اختلال بدشكلي بدن در جوانان دختر مبتلا به اختلال بدشكلي بدن استفاده كرد.‌