پيش بيني اختلالات رفتاري كودكان بر اساس سبك‌هاي فرزند پروري مادران با ميانجي گري سبك دلبستگي كودكان

هدف: شيوع اختلالات رفتاري در كودكان قابل توجه است و با سبك‌هاي فرزند پروري مادران و سبك‌هاي دلبستگي ارتباط دارد. پژوهش حاضر با هدف پيش بيني اختلالات رفتاري كودكان بر اساس سبك‌هاي فرزند پروري مادران با ميانجي گري سبك دلبستگي كودكان در شهر اصفهان انجام شد. مواد و روش‌ها: روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي است. جامعۀ پژوهش را كليه كودكان 8 تا 11 سال شهر اصفهان در سال 1402 تشكيل داد كه از بين آن‌ها به‌صورت در دسترس 310 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار اين پژوهش شامل پرسشنامه سبك هاي فرزند پروري بامريند (1991)، پرسشنامه سبك دلبستگي كاپنبرنگ و همكاران (2006) و مشكلات رفتاري راتر (1975) بود. يافته‌ها: يافته ها نشان داد ضرايب مسير شيوه فرزند پروري آزاد گذاري مطلق 0.26 =β، شيوه استبدادي 0.38=β و شيوه اقتدار منطقي  0.14- =β بدست آمد كه در سطح 0.05≥P معني دار بود. ضريب مسير سبك هاي دلبستگي به اختلالات رفتاري نيز 0.47 =β بدست آمد كه در 0.05≥P معني دار بود. نتيجه‌گيري: با توجه به يافته‏هاي پژوهش، مي‌توان گفت اختلالات رفتاري كودكان با سبك‌هاي فرزند پروري مادران و سبك‌هاي دلبستگي پيش بيني مي‌شود.‌