برنامه‌ريزي راهبردي - عملياتي توسعه شهري ( مطالعه موردي: شهر بندرعباس)

امروزه شهرها با چالش هاي متعددي همچون فقر، عدم عدالت اجتماعي، تخريب محيط زيست از طريق آلودگي آن مواجه بوده و به منظور جلوگيري از رخ دادن اين گونه معضلات و مشكلات نياز به يك برنامه ريزي مدون بيش از پيش ضروري مي نمايد. شهر بندرعباس با مساحتي بالغ بر ۷۱ كيلومتر مربع و جمعيتي برابر با ۵۲۶۶۴۵ نفر كه به عنوان دروازه ايران شناخته شده و از جمله نقاط حساس و استراتژيك كشور بشمار مي رود، طي دهه هاي اخير با چالش هايي همچون توسعۀ نامتوزانن، ضعف بخش خدمات، سوء مديريت منابع آب و خاك و حاشيه‌نشيني شهر روبرو بوده است.بنابراين اهميت وجود يك برنامه ريزي راهبردي را دوچندان كرده است. پژوهش حال حاضر به لحاظ هدف كاربردي و از نظر روش شناسي از تحقيقات توصيفي – تحليلي مي باشد. در اين پژوهش ابتدا از طريق پرسشنامه با مشاركت۳۵۰ نفر از شهروندان كه به طور تصادفي انتخاب شدند معضلات و مشكلات شهر بندرعباس استخراج و براساس آن جدول SWOT تهيه گرديد. در اين مطالعه به منظور تخصيص ضريب اهميت به هريك از عولمل بيروني و دروني با استفاده از الگوي PRA از طريق ۲۰ نفر از متخصصين اين حوزه طي جلسات برگزار شده تكميل شد. با توجه ضرايب نهايي عوامل دروني و بيروني كه به ترتيب برابراست با 2/77 و 2/74 ماتريس IE و قرارگيري نقطه تلاقي عوامل داخلي و خارجي در خانه شماره ۵ گوياي اين نكته است كه با برنامه ريزي مناسب تر و ادامه روند برنامه ها امكان توسعه و بهبود عملكرد، وجود دارد. راهبردهاي مورد انتظار در اين بخش راهبردهايي اقتضايي است.