توسعه محور ترانزيتي خليج فارس - مديترانه و پيامدهاي امنيتي - اقتصادي آن در مناسبات ژئوپليتيكي منطقه اي و جهان

يكي از حوزه‌هاي حساس و مهم گذار و تحول در هندسه جهاني قدرت، مقوله كريدورهاي ترانزيتي است كه تاثير مستقيمي بر قدرت ملي دارد. ايران براي توسعه و تقويت جايگاه ترانزيتي خود و تضعيف كردن ساختار تحريم‌ها مي‌بايست تمركز برنامه استراتژيك خود را روي محورهاي ترانزيتي متمركز كند. يكي از اين محورها، ايجاد كريدور ترانزيتي خليج فارس مديترانه و يكپارچه كردن شبكه مواصلاتي ايران، عراق و سوريه و كشورهاي حاشيه خليج فارس مي تواند باشد. كريدوري كه مي تواند به استحكام اقتصاد ملي، همگرايي منطقه اي، بازآرايش قلمروها و مناسبات ژئوپليتيكي ايران و ادغام بهينه ايران در نظام بين الملل منجر شود. لذا در اين مقاله با استفاده از روشي توصيفي-اكتشافي به بررسي ايده چگونگي فعال كردن كريدور ترانزيتي خليج فارس-مديترانه و تاثيرات آن بر جايگاه ايران در مناسبات منطقه اي و فرامنطقه آن پرداخته شده است.نتايج نشان مي دهد كه با فرض ايجاد كريدور خليج فارس-مديترانه، امنيت محور مقاومت و همچنين غرب آسيا به امنيت ايران گره مي‌خورد. ايجاد اين كريدور موجب ارتقا قدرت اقتصادي و يكپارچه‌سازي محور مقاومت و همچنين خروج منطقه از انفعال ترانزيتي و اقتصادي است. در حال حاضر ماهيت منطقه بر مدار تنش‌ها و كنش‌هاي سياسي غيراقتصادي استوار است و ناامني نيز فزاينده است. در حاليكه يك زيرساخت اقتصادي در منطقه مي‌تواند امنيت و ثروت را در منطقه فعال كند.