سير تطور آموزه مهدويت در انديشه‌‌ فيلسوفان و متكلمان سده اخير حوزه علميه قم

«ولايت» و «امامت» كانون معارف شيعه است و آموزه مهدويت به دليل اتصال و انتساب به امام حيّ و حاضر، همواره در كانون تلاش‌‌هاي علمي و عملي حوزه‌هاي علميه جهان تشيع و بزرگان آن در طول تاريخ بوده است. حكماي حوزه در قرن چهاردهم شمسي، كه خود در مركز تحولات نظري و عيني بوده‌اند، سعي كرده‌اند با نظريه‌پردازي در مورد اين آموزه گرانسنگ، ضمن پاسخگويي به شبهات و رفع نيازهاي علمي، جامعه شيعه را سرپرستي و هدايت كنند. اين پژوهش تلاش دارد با بررسي انديشه هاي مهدوي حكماي حوزه علميه قم، ضمن تحليل مهم ترين نظريه ها و ابتكارات، سير تطورات آن ها را بررسي و نقاط عطم آن را واكاوي كند. در اين زمينه برجسته ترين آراي متكلمان و فيلسوفان حوزوي در موضوع مهدويت تحليل شده و سپس سير تطورات آن، خصوص ا در سه عرصه اي كه در كانون توجهات و تأملات ايشان بوده؛ يعني اثبات وجود امام زمان (عج) ، انتظار و آرمان شهر مهدوي بررسي شده است.