ارزيابي اثرات محيط‌‌زيستي آب‌‌شيرين‌‌كن‌‌هاي كشاورزي و پيشنهاد راهكار

با توجه به محدوديت آب شيرين در دسترس و از طرف ديگر نياز فراوان به آب در كشاورزي، استفاده از آب‌‌شيرين‌‌كن گريزناپذير است. هدف اين مطالعه بررسي اثرات آب‌‌شيرين‌‌كن‌‌هاي كشاورزي بر سواحل جنوبي و ارايه راهكارهاي اصلاحي به منظور كاهش اثرات منفي آب‌‌شيرين‌‌كن‌‌ها بر محيط‌زيست منطقه است. در اين مطالعه، داده‌‌هاي مربوط به كيفيت آب سطحي و زيرزميني شامل اسيديته، شوري و فلزات سنگين از جمله كلسيم، آرسنيك، باريم، كادميوم، كبالت، موليبدن، سلنيوم و منيزيم در سواحل بندر عباس جمع‌‌آوري و با استاندارد سازمان محيط‌‌زيست مقايسه شد. نتيجه بررسي‌‌ها نشان داد كه برخي از عناصر مربوط به تخليه پساب آب‌‌شيرين‌‌كن‌‌ها از جمله As، Ba، Cd، Co، Mg، Mo و Se با مقادير به ترتيب 0.1، 1، 0.01، 0.05، 100، 0.01 و 0.02 ميلي‌‌گرم در ليتر بيش از استاندارد تعيين شده‌‌ي سازمان محيط‌‌زيست هستند. در ادامه و به منظور ارزيابي اثرات استفاده از آب شيرين‌‌كن‌‌ها بر محيط‌‌زيست، ماتريس ايراني اثرات براي محيط‌‌هاي فيزيكي، بيولوژيكي، اقتصادي، اجتماعي و فعاليت‌هاي ناشي از انجام پروژه تشكيل شد. با در نظر گرفتن دستورالعمل ماتريس ايراني و با توجه به اين كه ميانگين رده‌بندي در كمتر از 50 درصد موارد هم در ستون‌ها و هم در رديف‌ها كمتر از 3.1- است. لذا براي ادامه كار استاندارد آب‌‌شيرين‌‌كن‌‌ها گزينه‌‌هاي اصلاحي و طرح‌‌هاي بهسازي مورد نياز است. بنابراين راهكارهايي از جمله پيش تصفيه پساب، خودداري از تخليه مستقيم پساب در محيط، استفاده از حوضچه‌‌هاي تبخير و ايجاد كمربند سبز با گياهان شورپسند، به منظور كنترل پساب، براي جبران و كاهش اثرات بر منطقه ارايه شد و برنامه پايش مداوم و آزمايش كيفيت آب چاه و كيفيت پساب خروجي آب‌‌شيرين‌‌كن‌‌ها از نظر اسيديته، شوري و عناصر آلاينده شامل Ba، Cd، Co، Mg، Mo و Se پيشنهاد گرديد.