برهان زيبايي از منظر سي اس لوئيس

هرچند مباحث مدوّن و مكتوب بسياري دربارۀ زيبايي در آثار افلاطون، ارسطو، فيثاغوريان و ديگر فيلسوفان يافت مي شود، اما اين مباحث تقريباً از سدۀ هجدهم به اين‌سو، به‌صورت قلمروي معرفتي مطرح شد. در ميان فلاسفه و متفكران غرب، زيبايي و حقيقت آن، به نحوي مطرح‌شده كه يكي از براهين اثبات وجود خدا به اين عنوان نام گرفته است. ماهيت برهان زيبايي و چگونگي اثبات وجود خداوند از طريق زيبايي هاي جهان، مسئله اي است كه لوئيس به آن پرداخته و اين پژوهش سعي دارد ديدگاه‌هاي وي را بررسي و تحليل كند. بر اين اساس، نگارندگان با طرح پرسش هاي فرعي تر و با روش توصيفي-تحليلي مي كوشند تا ابعاد اين مسئله را مطالعه و بررسي كنند. يافته هاي پژوهش نشان مي دهد كه اين استدلال با دو طريق معرفت شناختي و هستي شناختي سعي بر اثبات وجود خداوند دارد. اين شيوه ها به توانايي ما در شناخت زيبايي يا بر وجود في نفسۀ زيبايي متمركزند. ديدگاه سي اس لوئيس دربارۀ زيبايي، از غنا و برجستگي خاصي برخوردار است و روشن شده است كه وي اشتياق به زيبايي را ميلي طبيعي مي داند كه نياز به متعلَّقي دارد و از طريق ارتباط بين زيبايي طبيعت و وجود خداوند، به‌عنوان خالقِ جهان به اثبات برهان مي پردازد. اگرچه اشكال هايي چون ردِّ ميلِ وجود اشتياق و وجود موارد نقض براي ارضاي اميال انسان بر اين برهان وارد شده است، ولي به‌عنوان ابتكاري نو در قرن معاصر همچنان مركز توجه است.