ارزيابي و آناليز حساسيت پارامترهاي موثر بر بهره‌وري نسبي اقتصادي آب

لازمه تصميم ‌گيري و مديريت در كشاورزي داشتن آگاهي از شاخص‌هاي بهره‌وري آب است. مشخص بودن حساسيت شاخص بهره‌وري آب به اجزاي آن، نزديك‌ترين و سريع‌ترين راه ارتقا آن است. اين موضوع كه به عنوان آناليز حساسيت شناخته مي‌شود، در شاخص بهره‌وري آب باعث تمركز و دقت بيشتر در اندازه‌گيري يا برآورد پارامترهاي موثر و چشم‌پوشي از خطاي پارامتر/پارامترهايي كه تاثير اندكي بر شاخص بهره-وري آب دارند، مي‌شود. در بين شاخص‌هاي مرسوم، شاخص بهره‌وري نسبي اقتصادي آب (KWPe) بيشترين عوامل موثر بر توليد را در نظر گرفته و از دقت بيشتري برخوردار است. لذا، در گام اول آناليز حساسيت شاخصKWPe نسبت به اجزاي آن و در گام دوم به‌منظور بررسي تفاوت حساسيت بين شاخص‌هاي بهره‌وري آب، آناليز حساسيت شاخص شكاف بهره‌وري اقتصادي آب (GWPe) كه از نظر اجزاي تشكيل‌دهنده مشابه شاخصKWPe است، براي سه گياه چغندرقند، گندم و زيتون انجام شد. نتايج نشان داد شاخصKWPe در هر سه محصول گندم، چغندرقند و زيتون بيشترين حساسيت را به پتانسيل عملكرد داشت به‌طوري‌كه با 30% خطاي كم‌برآورد در پتانسيل عملكرد در اين سه محصول به‌ترتيب 55%، 69% و 54% و با همين مقدار خطا در حجم آب آبياري در هر سه محصول، 43% تغيير در شاخص KWPe ايجاد شد. همچنين نتايج حاكي از تفاوت در حساسيت شاخصKWPe و GWPe نسبت به اجزاي مشابه به‌جز پتانسيل توليد بود بر خلاف شاخصKWPe ، حساسيت شاخص GWPe نسبت به همه اجزاي شاخص، وابسته به گياه بود و حساسيت به عملكرد واقعي و حجم آب آبياري حتي كمتر از قيمت محصول بود.