عناصر يادگيري مشاركتي و نقش آن‌ها در پرورش مهارت‌هاي رهبري دانش‌آموزان دوره ابتدايي: يك مطالعه چند روشي با استفاده از فراتركيب و گروه كانوني

مقدمه و هدف: عليرغم اينكه از يادگيري مشاركتي به‌عنوان يك رويكرد فعال استقبال شده، اطلاعات كاملي در مورد نقش آن در پرورش مهارت‌هاي رهبري دانش آموزان وجود ندارد.روش‌شناسي پژوهش: اين مطالعه كه با رويكرد چندروشي انجام شد، اين شكاف تحقيقاتي مورد واكاوي قرار گرفت. ابتدا از طريق مطالعه فراتركيب، داده‌هاي اوليه گرداوري و تحليل شدند و‌ سپس با استفاده از روش گروه كانوني داده ها تكميل، اصلاح و رواسازي شدند. ميدان پژوهش در بخش فراتركيب 5200 سند علمي بود كه تعداد 32 سند با توجه به زبان، سال انتشار، چكيده و متن، نوع سند و روش پژوهش به‌عنوان نمونه انتخاب شدند و سپس با استفاده از برنامه مهارت‌هاي ارزيابي حياتي (CASP) انتخاب و وارد مرحله تحليل شدند. در مرحله تحليل داده ها از نرم‌افزار Atlas/ti استفاده شد.يافته‌ها: يافته‌ها نشان داد وابستگي دروني مثبت به‌عنوان يكي از عناصر يادگيري مشاركتي مهارت‌هايي نظير محبوبيت، همدلي و همكاري را پرورش مي‌دهند. پاسخگويي، مهارت‌ عزت‌نفس و احترام به حقوق ديگران را بهبود مي‌بخشد و مهارت‌ بين فردي به‌عنوان سومين عنصر يادگيري مشاركتي در توسعه مهارت‌هاي ارتباطي و اجتماعي مؤثر است و مهارت حل مسئله و حل تعارض را در دانش آموزان تقويت مي‌كند. اين سه عنصر كه با عناصر پنجگانه نظريه وابستگي متقابل اجتماعي انطباق پيدا مي‌كنند ابعاد تازه‌اي از پرورش مهارت‌هاي رهبري در دانش آموزان را آشكار مي‌سازند.بحث و نتيجه‌گيري: نتايج اين مطالعه مي‌تواند مورد توجه سياست‌گذاران اجتماعي قرار گيرد و رهبران آموزشي را ترغيب كند تا از طريق آشناكردن معلمان با يادگيري مشاركتي زمينه اجرا در كلاس درس را فراهم سازند. همچنين مي‌تواند‌ انگيزه معلمان را براي استفاده از يادگيري مشاركتي افزايش دهد و والدين را ترغيب كند تا در فرآيند اجرا از معلمان حمايت كنند.