چارچوب مفهومي آموزش مبتني بر شايستگي با رويكرد فراتركيب

مقدمه و هدف: پژوهش حاضر، با ارائه چارچوب مفهومي جديدي از آموزش مبتني بر شايستگي كاركنان سازماني، خلأ پژوهشي موجود در اين حوزه را پر مي‌كند. بررسي منابع علمي نشان مي‌دهد كه تاكنون پژوهشي مشابه كه به طور نظام‌مند ادبيات اين حوزه را سنتز كرده باشد، انجام نشده است. لذا اين مطالعه از نظر هدف توسعه‌اي، از لحاظ ماهيت و سبك تحليل داده‌ها، جزء پژوهش‌هاي كيفي و بر اساس جمع‌آوري داده‌ها اسنادي است.روش‌شناسي پژوهش: از منظر روش انجام پژوهش، تحليلي- توصيفي است و داده‌هاي پژوهش با استفاده از روش فراتركيب جمع‌آوري و تحليل مي‌شوند. بر اين ‌اساس، محقق پس از جستجو در پايگاه‌هاي اطلاعاتي داخلي و خارجي، در محدوده‌ي زماني 2010 تا 2023، تعداد 714 مقاله مرتبط را بازيابي و در نهايت، پس از بررسي 41 مقاله نهايي انتخاب گرديد.يافته‌ها: يافته‌هاي مقالات با استفاده از روش هفت مرحله‌اي ساندولوسكي و بارسو تحليل شدند. نتايج حاصـل از 41 مقاله منتخب بر اساس 95 مفهوم، 16 مقوله فرعي، و ٤ مقوله اصلي؛ در ابعاد نيازسنجي شايسته محور (رويكرد عرضه محور، رويكرد تقاضا محور، رويكرد شواهد محور)؛ طراحي شايسته محور (ترتيب برنامه، محتوا برنامه، مراجع برنامه)؛ اجرا شايسته محور (آموزش درون سازماني، آموزش برون سازماني، آموزش مجازي)؛ و ارزشيابي شايسته محور (ارزيابي دانشي،‌ارزيابي مهارتي، ارزيابي رفتاري) بررســي و تحليل گرديد.بحث و نتيجه‌گيري: نتايح حاصله نشان مي‌دهد كه آموزش مبتني بر شاستگي به افراد امكان مي‌دهد تا مهارت‌ها و شاستگي‌هاي خود را بهبود دهند و به صورت عملي و كاربردي آن‌ها را توسعه دهند. در مجموع، مي‌توان نتيجه گرفت اين رويكرد مي‌تواند به افراد و سازمان‌ها كمك كند تا بهبود عملكرد، افزايش توانمندي‌ها، و دستيابي به اهداف واقعي خود را تسريع دهند. اين نوع آموزش به بهره‌وري و اثربخشي توسعه كمك مي‌كند.