پيش‌بيني افسردگي پس از زايمان بر اساس رضايت زناشويي، رضايت بدني و باورهاي ناكارآمد در زنان باردار شهر بوكان در نيمه اول سال 1402

مقدمه: افسردگي پس از زايمان، نوعي اختلال خلقي است كه مي‌تواند زنان بارداري كه زايمان كرده‌اند را تحت تأثير قرار دهد و خود نيز از عوامل گوناگوني اثر پذيرد، لذا پژوهش حاضر با هدف پيش‌بيني افسردگي پس از زايمان بر اساس رضايت زناشويي، رضايت بدني و باورهاي ناكارآمد در زنان شهرستان بوكان انجام پذيرفت. روش كار: مطالعه حاضر توصيفي- همبستگي است. جامعه شامل كليه زنان با بارداري ماه آخر در نيمه اول سال 1402 شهرستان بوكان به تعداد 2980 بود كه مطابق با جدول مورگان و با رضايت كتبي آگاهانه، 340 زن باردار مراجعه‌كننده به بيمارستان شهيد قلي‌پور بوكان به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شده و به پرسشنامه‌هاي افسردگي بك-2 (Beck Depression Inventory) BDI، افسردگي پس از زايمان ادينبرگ (Edinburgh Postpartum Depression Scale) EPDS، رضايت زناشويي Enrich، رضايت از تصوير بدني (Body image satisfaction) و باورهاي ناكارآمد وايزمن و بك (Weisman and Beck’s) پاسخ دادند. يافته‌ها: رضايت زناشويي، رضايت بدني و باورهاي ناكارآمد در سطح 0/01 P به صورت معني‌دار توانايي پيش‌بيني افسردگي پس از زايمان را دارند، اين اثر در رضايت زناشويي و رضايت بدني به صورت معكوس بوده و در باورهاي ناكارآمد مثبت مي‌باشد. همچنين رضايت زناشويي با اندازه اثر 0/324، رضايت بدني با اندازه اثر 0/497 و باورهاي ناكارآمد با اندازه اثر 0/652، متغير افسردگي پس از زايمان را تبيين مي‌كند. همچنين ميزان شيوع افسردگي پس از زايمان در ميان زنان شهرستان بوكان مقدار 30/6 درصد مي باشد كه از متوسط مقالات ثبت شده در اين زمينه بالاتر بود. نتيجه گيري: بر اساس نتايج پژوهش، رضايت زناشويي و رضايت بدني به صورت معكوس و باورهاي ناكارآمد به صورت مستقيم و مثبت، ابتلا به افسردگي پس از زايمان را در زنان باردار پيش‌بيني مي‌كنند.