بررسي عوامل مؤثر بر رشد اقتصادي ايران با رويكرد نرخ ارز و صادرات محصولات كشاورزي

هدف اصلي مطالعه حاضر بررسي عوامل مؤثر بر رشد اقتصادي با رويكرد نرخ ارز و صادرات (محصولات غيرنفتي از جمله محصولات كشاورزي) بود. بدين منظور، از يك مدل رشد اقتصادي مبتني بر متغيرهاي توضيحي مرسوم مانند رشد نيروي كار، رشد سرمايه فيزيكي ثابت و مدل رشد سولو (1956) و سرمايه انساني بر اساس مدل رشد لوكاس (1988) با لحاظ كردن متغير نرخ ارز واقعي استفاده شد. بازه زماني مورد مطالعه بين سال‌هاي 1353 تا ‏1398‏ بود. همچنين، در مطالعه حاضر، از مدل اقتصادسنجي خودرگرسيون برداري (VAR) استفاده شد؛ بدين ترتيب، ابتدا با استفاده از آزمون ديكي- فولر، ايستايي متغيرها بررسي و نشان داده شد كه تمام متغيرهاي تحقيق در سطح . ايستايي دارند؛ همچنين، با استفاده از معيار شواترز، وقفه بهينه يك تعيين شد. در ادامه، سنجش روابط بلندمدت بين متغيرها با استفاده از آزمون جوهانسن صورت گرفت و مدل خودرگرسيون برداري با وقفه بهينه يك برازش شد. آنگاه تجزيه‌وتحليل برآورد اثر تكانه (شوك) متغير وابسته بر متغيرهاي مستقل انجام پذيرفت؛ و سرانجام، با استفاده از تجزيه واريانس، آزمون ميزان نوسان‏‌هاي متغيرها صورت گرفت. نتايج به‌دست‌آمده بيانگر تأثيرگذاري نرخ ارز و صادرات بر رشد اقتصاد ايران بود..