بهينه‌يابي اثرات سطوح آبياري و پتاسيم بر عملكرد سورگوم علوفه‌اي در شرايط بحران آب منطقه سيستان

با توجه به محدوديت منابع آبي و افزايش قيمت نهاده‌ هاي كشاورزي در كشور، بهره ‌برداري بهينه از منابع و افزايش عملكرد در توليد محصولات براي رسيدن به رشد اقتصادي در بخش كشاورزي كاملاً ضروري است. از اين‏رو، در مطالعه حاضر، اثر مقادير مختلف پتاسيم و سطوح آبياري برعملكرد سورگوم با استفاده از روش برنامه‌ ريزي تصادفي بازه اي چندمرحله‌ اي در شرايط عدم قطعيت بررسي شد. بدين منظور، از داده‌ هاي طرح تحقيقاتي اجراشده در ايستگاه تحقيقات كشاورزي زهك به ‏مدت دو سال زراعي 1398 تا 1400 در خصوص اثر مقادير مختلف پتاسيم و سطوح آبياري بر عملكرد سورگوم علوفه ‌اي اسپيدفيد استفاده شد. محاسبه نياز آبي گياه با استفاده از نرم‌‏افزارهاي Cropwat و Netwat و با بهره‌‏گيري از روش پنمن مانتيث صورت گرفت؛ و تابع توليد و تابع سود با استفاده از تابع درجه دوم چندجمله‌ اي برآورد شد. نتايج نشان داد كه از بين تيمارهاي آبياري در سه سطح مختلف، آبياري پس از تخليه شصت، چهل و هشتاد درصد آب قابل استفاده گياه و تيمارهاي كودي در سه سطح پتاسيم شامل مقادير صفر، پنجاه و صد كيلوگرم در هكتار از منبع سولفات پتاسيم بيشترين ارزش سود مورد انتظار، تيمار آبياري پس از تخليه چهل درصد آب قابل استفاده گياه و تيمار كودي در سطح پنجاه كيلوگرم در هكتار در دو شرايط نرمال و خشكسالي بود. علاوه بر اين، نتايج نشان داد كه مقادير عملكرد و اجزاي عملكرد بين مصرف صد كيلوگرم كود و پنجاه كيلوگرم در هر هكتار كود پتاسيم، علي‏‌رغم كاهش چهل درصدي آب مصرفي، تفاوت معني ‌دار وجود ندرد. اين موضوع نشان مي‌دهد كه كاربرد كود پتاسيم مي ‌تواند تا حدودي كاهش آب مصرفي را جبران كند. اما در صورتي كه تنش ‌هاي آبي شديدتر شوند، تأثير كود پتاسيم در جبران كاهش عملكرد كمتر خواهد شد. همچنين، نتايج بيانگر آن بود كه سطوح بهينه آب در سه مزرعه برداشت علوفه مورد بررسي 12840، 12736 و 12730 متر مكعب  آب در هكتار است.