بررسي استراتژيك روايت هاي سياسي معاصر از امام محمد غزالي؛ درس هايي براي ايران

انديشه اسلامي در تنگناي سنت و مدرنيته راهي جز بازخواني انتقادي سنت فكري خود ندارد. اين بازخواني جز از طريق جدال‌هاي معاصر ممكن نيست و هر گونه بازخواني گذشته به عنوان سلاحي در جدال‌هاي معاصر به كار مي‌رود و خصم و دوست را باز تعريف مي‌كند. در اين مقاله چهار گفتمان استراتژيك سنتي، فراسنتي، مدرن و پسامدرن بر اساس سطح و دامنه كاربرد، رويكرد و ماهيت جدال توضيح داده مي‌شود. بازخواني‌هاي معاصر از انديشه غزالي كه در پنج گروه نومسيحي، نومشايي، نواشعري، نومعتزله و نوخسرواني شناسايي شده، به سنجه گفتمان‌هاي استراتژيك مورد ارزيابي قرار مي-گيرند و در هر گروه، انديشمندان مهم و منابع اصلي قرائت شده از غزالي معرفي مي‌شوند و نكات زيربنايي بازخواني آنها مورد بحث قرار مي‌گيرد؛ هر گروه سعي دارد خلاقيت غزالي در جمع جريان‌هاي فكري اسلامي را به سنت خود نسبت دهد و زوال تفكر فلسفي پس از او را به تاثيرپذيري غزالي از آراي دشمن نسبت دهد. بررسي بازخواني هاي معاصر از غزالي، تصويري از جريان هايي چون غرب زدگي، بنيادگرايي، و سكولاريسم در جهان معاصر اسلامي ارائه مي دهد.