حمايت از شاهد در نظام كيفري ايران و كويت؛ با نگاهي به حقوق موضوعه كشورهاي اسلامي

حمايت از شاهد در قوانين كيفري يكي از موضوعات مهمي است كه به سياست جنايي مربوط مي‌شود. با توجه به اينكه برخي از جرائم سنگين بوده و آثار ناگواري بر اجتماع و اشخاص به دنبال دارند و كشف حقيقت جهت نيل به عدالت، مستلزم همكاري افرادي از قبيل شاهد و مطلع مي‌باشند و اينكه برخي از جرائم واجد جنبه فرامرزي بوده و مرتكبان آنها در راستاي عدم كشف و محكوميت، هزينه‌هاي هنگفتي را صرف مي‌نمايند تا ادله اثباتي محو شوند. لذا، شاهد و مطلع به‌عنوان يكي از ادله اثباتي دعاوي كيفري حائز اهميت بوده كه گاه مورد تعرض مرتكبين و مرتبطين اين پرونده‌ها قرار مي‌گيرند كه نيازمند اتخاذ سياست تقنيني درخور و بايسته است. اين پژوهش كاربردي است و با شيوه توصيفي-تحليلي و ابزار گردآوري اطلاعات كتابخانه‌اي به مطالعه تطبيقي رويكرد حقوق كيفري كويت و ايران در حمايت از شاهد پرداخته است. در اين نوشتار ضمن بررسي ابعاد رويكرد مقنن كويتي، برخي از قوانين كيفري كشورهاي اسلامي نيز مطالعه شد كه بدين نتيجه دست يافتيم كه رويكرد تقنيني قانون‌گذار كيفري كويت و ايران در قبال پديده مجرمانه ارعاب و تهديد شاهد، حمايت‌محور بوده و قوانين ماهوي و شكلي وضع‌شده حاكي از حمايت از شاهد و بستگان و وابستگان وي در كليه مراحل دادرسي ازجمله پيش و حين و پس از دادرسي كيفري است كه در قالب قوانين و مقررات ماهوي و شكلي به مرحله قانون‌گذاري و اجرا درآمده‌اند.