امكان‌سنجي مسيرهاي دوچرخه‌سواري و تأثير آن بر ايجاد شهر دوستدار دوچرخه مطالعه موردي: جاده سلامت در شهر يزد

شهر يزد به‌عنوان يكي از شهرهاي ايران بيشترين آسيب را از رشد پرشتاب و پراكنده متحمل شده است كه با انسجام و فشردگي در مرحله پيدايش، رشد طبيعي آن امروز گرفتار ساختاري بيمارگونه است چراكه شهر يزد به منزله‌ يك شهر مياني، بيشتر و سريع‌تر از مراكز بزرگ به سمت رشد اسپرال پيش رفته است. بنابراين هدف از اجراي اين پژوهش امكان‌سنجي مسيرهاي دوچرخه‌سواري و تأثير آن بر ايجاد شهر دوستدار دوچرخه شهر محدوده‌ موردمطالعه است. اين تحقيق از نظر هدف كاربردي- توسعه‌اي و از نظر ماهيت و روش، توصيفي از نوع پيمايشي است. جمع‌آوري اطلاعات در اين پژوهش به شيوه كتابخانه‌اي، اسنادي و پيمايشي بوده است. جامعه‌ آماري پژوهش شهروندان شهر يزد است براي برآورد حجم نمونه از روش تخمين شخصي استفاده‌شده است كه 120 نفر به‌عنوان حجم نمونه در نظر گرفته‌شده است. در اين پژوهش از روش‌هاي هدفمند (گلوله برفي و متواتر نظري) براي گردآوري اطلاعات استفاده‌شده است. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها از روش‌هاي آماري AHP (تابع ترجيحي گاوسي)، پرومته و رگرسيون (آنوا) بهره گرفته‌شده است. نتايج پژوهش حاكي از آزمون AHP (تابع ترجيحي گاوسي)، مشخص شد كه شاخص‌هاي شيب مسير حركت و روشنايي و ديد كافي در مسير بايد در اولويت اول قرار گيرند و همچنين شاخص استفاده از شيوه سفر تركيبي دوچرخه و حمل‌ونقل همگاني بايد در اولويت آخر قرار گيرد. در ادامه با استفاده از روش پرومته، به اولويت‌بندي معيارها و شاخص‌هاي پژوهش پرداخته شد، مشخص شد كه معيار امنيت با رتبه‌بندي نهايي 0.382 در رتبه‌ اول و معيار پيوستگي با رتبه‌بندي نهايي 0.081 در رتبه‌ آخر قرار دارد. درنهايت، با استفاده از آزمون رگرسيون (آنوا) مشخص شد كه بين تقويت قابليت مسير دوچرخه‌سواري جاده سلامت با ايجاد شهر دوستدار دوچرخه شهر يزد همبستگي معناداري وجود دارد. بنابراين تقويت قابليت مسير دوچرخه‌سواري جاده سلامت مي‌تواند به ايجاد شهر دوستدار دوچرخه شهر يزد منجر شود.