بررسي ابعاد و طبقه‌بندي شاخص‌هاي تاب‌آوري محلات شهري در برابر سيلاب مطالعه موردي: محلات سياحي و عين دو شهر اهواز

پژوهش حاضر باهدف بررسي ابعاد و طبقه‌بندي شاخص‌هاي تاب‌آوري محلات سياحي و عين دو شهر اهواز در برابر سيلاب تدوين‌شده است. اين پژوهش به لحاظ هدف كاربردي - نظري و ازلحاظ ماهيت و روش، توصيفي- تحليلي است. جهت طبقه‌بندي شاخص‌ها از آزمون‌هاي تي تك نمونه‌اي، تي مستقل و آزمون فريدمن استفاده گرديد است؛ كه با روش نمونه‌گيري هدفمند 380 نفر از سرپرستان خانوار ساكن اين محلات برگزيده توزيع گرديد. براي بررسي وضعيت اثرات تاب‌آوري سيل در محلات موردمطالعه از ابزار رگرسيون و شاخص‌هاي (درماني، بيمارستاني، راه شرياني، آتش‌نشاني، نوع ساخت‌وساز و نوع بافت محلات) استفاده و براي وزن دهي به شاخص‌هاي موردمطالعه و داده‌هاي فضايي از روش خودهمبستگي فضايي ابزار Weights Manager موجود در نرم‌افزار Geoda و محيط نرم‌افزار ArcGis استفاده شد. نتايج حاصل از پژوهش نشان مي‌دهد كه بين محلات موردمطالعه ازنظر شاخص‌هاي تاب‌آوري در برابر سيل، تفاوت وجود دارد. ميانگين نمرات ميزان تاب‌آوري نهادي ساكنان محله عين دو برابر با (79.49) و براي ساكنان محله سياحي برابر با (84.22) به‌دست‌آمده است كه نشان مي‌دهد ميزان تاب‌آوري نهادي ساكنان محله سياحي بيشتر از ساكنان محله عين دو بوده است. همچنين با توجه به نتايج حاصل از آزمون T و بر اساس سطح معناداري (Sig) كمتر از 0.05، بين محلات سياحي و عين دو ازنظر شاخص تاب‌آوري اقتصادي و نهادي تفاوت معناداري وجود دارد.